ΚΑΜΕΡΕΣ–ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ, ΠΑΝΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ – ΚΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗ ΛΕΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ 

ΚΑΜΕΡΕΣ–ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ, ΠΑΝΤΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΚΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΤΗ ΛΕΤΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ορίστε λοιπόν, οι φωστήρες που εξουσιάζουν τον τόπο βρήκαν τη λύση για το πρόβλημα της εγκληματικότητας. Τοποθετώντας παντού κάμερες και μπάτσους προσπαθούν να ικανοποιήσουν τη μερίδα των πολιτών που ζητά περισσότερη ασφάλεια. Έχουν την ψευδαίσθηση ότι με τον τρόπο αυτό θα μειωθούν οι κλοπές και οι ληστείες τη στιγμή που βασιλεύει παντού η εξαθλίωση.

Όμως ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι η έξαρση της εγκληματικότητας οφείλεται στην αυξανόμενη φτώχεια και την ανεργία που οδηγούν πολλά άτομα στο έγκλημα προκειμένου να επιβιώσουν.

Οι χαρακτηριζόμενοι αιμοδιψείς εγκληματίες συνήθως είναι θύματα της απάνθρωπης κοινωνίας των ανισοτήτων στην οποία ζούμε. Κανείς δε γίνεται κλέφτης ή ληστής για διασκέδαση. Όταν όμως ο λαός απαιτεί αυξήσεις στους μισθούς και οικονομική στήριξη για τους φτωχούς και τους άνεργους, οι εξουσιαστές ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν χρήματα.

Αν όμως δεν υπάρχουν χρήματα για το λαό τότε πως γίνεται να ξοδεύονται τεράστια ποσά για την αγορά καμερών και αστυνομικού εξοπλισμού, τη μισθοδοσία μπάτσων και ειδικών φρουρών; Ενώ δεν υπάρχει δεκάρα τσακιστή για τον κόσμο, το χρήμα ρέει άφθονο όταν είναι να βάλουν κάμερες πάνω απ’ τα κεφάλια μας για να μετατρέψουν την καθημερινή μας ζωή σε big brother.

Επίσης πάντα υπάρχει χρήμα για να πληρωθούν οι άνδρες των ΜΑΤ που θα μας λούσουν με χημικά και θα μας σπάσουν στο ξύλο αν τολμήσουμε να αντιδράσουμε ενάντια στην υποβάθμιση των ζωών μας. Τελικά για πόσο ηλίθιους μας περνάνε;

Το κράτος χρησιμοποιεί τα χρήματα απ’ τους φόρους μας για να μας υποδουλώνει και να καταπνίγει κάθε διαμαρτυρία μας. Οι χειρότεροι κλέφτες και ληστές είναι οι ίδιοι οι εξουσιαστές και ο μεγαλύτερος φόβος των εκμεταλλευτών είναι μήπως μια μέρα ξυπνήσουν τα κορόιδα και ξεσηκωθούν εναντίον τους.

Γι’ αυτό οι κάμερες και η αστυνομία έχουν ως στόχο να τρομοκρατούν τον καθένα μας και να του θυμίζουν ότι κάθε κίνησή του καταγράφεται. Έτσι όποιος τολμήσει να εξεγερθεί ενάντια στην καταπίεση και την αδικία θα μπορεί να συλληφθεί ανά πάσα στιγμή χάρη στη σύγχρονη τεχνολογία και να τιμωρηθεί σκληρά για παραδειγματισμό.

Με πρόσχημα λοιπόν την αύξηση της εγκληματικότητας, η εξουσία ετοιμάζει μια εκμοντερνισμένη δικτατορία πολύ χειρότερη από αυτές του παρελθόντος καθώς πλέον θα μας παρακολουθούν μέρα και νύχτα τι λέμε και τι κάνουμε.

Θα πέσουμε στην παγίδα τους; Κάθε ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος οφείλει να αγωνιστεί ενάντια σε κάθε περιορισμό των ελευθεριών του και ενάντια σε κάθε καταπιεστή έχοντας ως τελικό του στόχο την πλήρη κοινωνική απελευθέρωση στο μέλλον.

ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ!

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 1/04/2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

Αναδημοσίευση από http://blackandredmatters.blogspot.com

ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΟΠΛΗΚΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Απευθύνομαι σε όλους εσάς που ζητάτε απελπισμένα την αστυνομία στη γειτονιά σας και αν είναι δυνατόν κάτω απ’ τα σπίτια σας. Σε όλους εσάς που διαμαρτύρεστε ότι το κράτος δε σας προστατεύει και ότι οι « λαθρομετανάστες » καταστρέφουν τις ζωές σας. Σας θέτω λοιπόν το εξής ερώτημα : « Έχετε ποτέ σκεφτεί ποια πράγματα απειλούν στ’ αλήθεια τη ζωή σας; Και αν ναι, τότε με ποιον τρόπο σας προστατεύει απ’ αυτά η αστυνομία; »

Λέτε ότι φοβάστε για τη ζωή σας, ότι λόγω της εγκληματικότητας κινδυνεύετε να δολοφονηθείτε και ότι η παρουσία των μπάτσων θα σας σώσει. Αν όμως έχετε την ατυχία να πάθετε κάτι τέτοιο, τότε θα είναι πολύ αργά. Σε τέτοια περίπτωση το μόνο που μπορεί να κάνει η αστυνομία είναι να συλλάβει το δολοφόνο σας αν βέβαια τον βρει. Ακόμα κι έτσι όμως κανένας δε θα μπορέσει να σας φέρει πίσω στη ζωή.

Έπειτα γιατί ανησυχείτε τόσο μήπως σας δολοφονήσει κάποιος κακοποιός στο δρόμο τη στιγμή που οι περισσότεροι δολοφόνοι προέρχονται από το συγγενικό ή φιλικό περιβάλλον του θύματος; Πόσα και πόσα φονικά δεν έχουν γίνει για το μοίρασμα των περιουσιακών στοιχείων ή για λόγους ερωτικής αντιζηλίας; Πόσες και πόσες φορές δεν έχουν σκοτωθεί αδέρφια, ξαδέρφια, φίλοι μεταξύ τους για διάφορες ανόητες παρεξηγήσεις; Πως μπορεί να σε βοηθήσει η αστυνομία φυλάγοντας τους δρόμους τριγύρω άμα έχεις τον υποψήφιο εκτελεστή μέσα στο ίδιο σου το σπίτι;

Τα εγκλήματα που γίνονται εν βρασμώ ψυχής δε μπορεί να τα σταματήσει τίποτα και κανένας γιατί ο δράστης τους αδυνατεί να σκεφτεί λογικά και δε λογαριάζει τις συνέπειες καθόλου. Ο μοναδικός αποτελεσματικός τρόπος προστασίας είναι να είσαι όσο το δυνατόν πιο προσεχτικός στη συμπεριφορά σου προς τους άλλους και να μην τους αδικείς γιατί αν δημιουργείς αντιπάθειες μπορεί να βρεθείς σε πολύ δύσκολη θέση στο μέλλον.

Επίσης κίνδυνος για τη ζωή δε σημαίνει απαραίτητα δολοφονία. Οι άνθρωποι στη συντριπτική τους πλειοψηφία πεθαίνουν από αρρώστιες ή ατυχήματα που συχνά έχουν άμεση σχέση με τις συνθήκες ζωής και εργασίας τους καθώς και με το περιβάλλον στο οποίο ζουν. Σκεφτείτε μόνο τους σοβαρούς τραυματισμούς και τους θανάτους που συμβαίνουν κάθε τόσο στους διάφορους χώρους εργασίας. Προσθέστε στα παραπάνω όλες τις αρρώστιες και τους θανάτους που οφείλονται στον σύγχρονο ανθυγιεινό τρόπο ζωής, στα καρκινογόνα χημικά που υπάρχουν μέσα σε όλα τα τρόφιμα, στην έλλειψη καθαρού νερού και αέρα. Θα χάσετε το μέτρημα!

Οι αγαπητοί σας μπάτσοι σας σώζουν απ’ όλα αυτά; Φυσικά όχι! Δεν τους καίγεται καρφί αν γκρεμοτσακιστείτε στην οικοδομή, αν θαφτείτε ζωντανοί στο ορυχείο, αν ακρωτηριαστείτε στη δουλειά σας ή πάθετε τροχαίο καθώς βιαζόσασταν να προλάβετε τις υποχρεώσεις σας. Και ξέρετε γιατί; Γιατί τίποτα απ’ τα παραπάνω δεν είναι παράνομο.

Αν ένας τσαντάκιας σπάσει το χέρι μιας γυναίκας προσπαθώντας να της τραβήξει την τσάντα, είναι βέβαιο ότι θα γίνει χαμός. Τα κανάλια θα βρουν θέμα να παίζουν μέρα νύχτα ενώ οι ακροδεξιοί θα έχουν μια ακόμα ευκαιρία να κερδίσουν νέους υποστηρικτές εκμεταλλευόμενοι τον τρόμο του κόσμου. Όμως για κάθε γυναίκα που καταλήγει τραυματισμένη στο νοσοκομείο έχοντας πέσει θύμα ληστείας υπάρχουν εκατοντάδες άλλες που βρίσκονται εκεί λόγω εργατικών ατυχημάτων, επαγγελματικών ασθενειών ή συχνά λόγω ξυλοδαρμού από το σύζυγο ή τον εραστή τους.

Αλλά αυτά τα περιστατικά θάβονται γιατί είτε θεωρούνται πια ρουτίνα ή απλά δεν πουλάνε. Ποιος θα κάτσει να ασχοληθεί με μια εργάτρια που έχασε το χέρι της όταν αυτό πιάστηκε στην κυλιόμενη ταινία; Ποιος θα δείξει ενδιαφέρον για μια που έκαψε το χέρι της στην πρέσα στο σιδερωτήριο ή έπαθε αγκύλωση λόγω ορθοστασίας; Αν τυχόν θίξει κάποιος τέτοια θέματα οι πάντες θα γυρίσουν να του πουν ότι είναι υπερευαίσθητος, ότι κάνει την τρίχα τριχιά κι ότι αυτά πάντα συνέβαιναν και θα συμβαίνουν.

Κι όμως αυτά τα καθημερινά μικροπράγματα που περνούν απαρατήρητα απ’ τους πιο πολλούς είναι που επηρεάζουν την ποιότητα ζωής πολύ περισσότερο κι από την εγκληματικότητα. Μπορεί να μη σε χτυπήσει ποτέ κακοποιός αλλά ποιος σου εγγυάται ότι θα είσαι για πάντα υγιής κι αρτιμελής; Όλοι οι ακρωτηριασμένοι και οι ανάπηροι είναι μήπως θύματα ληστών; Ανάμεσά τους ίσως βρίσκεται ένας ελάχιστος αριθμός ατόμων που υπέστησαν βαριές σωματικές βλάβες από εγκληματική επίθεση αλλά στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι θύματα τροχαίων ατυχημάτων, εργασιακής εκμετάλλευσης ή πολέμου.

Ειδικά το ξεζούμισμα και ο πόλεμος χαρίζονται απλόχερα από όλα τα κράτη του κόσμου. Τι είναι ένας εγκληματίας με στιλέτο ή πιστόλι μπροστά σε ολόκληρους στρατούς με ατομικές βόμβες και υπερόπλα στη διάθεση τους; Όλοι σας δείχνετε να το ξεχνάτε κι αντιθέτως είστε τρομοκρατημένοι με την ιδέα ότι κάποιος μπορεί να σας αρπάξει το πορτοφόλι καθώς περπατάτε ξένοιαστοι ή να σας αδειάσει το σπίτι όσο λείπετε για διακοπές.

Θέλετε λοιπόν να γεμίσετε τον τόπο με κάθε είδους μπάτσους για να είστε σίγουροι ότι κανένας δε θα βάλει χέρι στο χρήμα σας και την πολύτιμη περιουσία σας. Τι γίνεται όμως όταν ο μεγαλύτερος ληστής αποδεικνύεται το κράτος που εσείς οι ίδιοι στηρίζετε; Πόσοι άνθρωποι έχουν χάσει τα χρήματά τους από μέλη συμμοριών και πόσοι από το κράτος και την εφορία;

Οι πορτοφολάδες, οι τσαντάκηδες και οι διαρρήκτες έχουν ένα μικρό αριθμό θυμάτων απ’ τους οποίους αφαιρούν μικροποσά γιατί τα πολλά χρήματα δε βρίσκονται ούτε στην τσάντα ούτε στο σπίτι του καθενός αλλά φυλαγμένα σε κάποια τράπεζα. Το κράτος όμως μπορεί να χτυπήσει τους πάντες με περικοπές μισθών, συντάξεων όπως και να θεσπίσει νέους φόρους και να επιβάλει πρόστιμα. Κι ενώ στην περίπτωση των ληστών μπορεί κάποιος να τους αποφύγει ή να τους αντιμετωπίσει δυναμικά, αν επιχειρήσει κάτι τέτοιο με τους κρατικούς ληστές θα βρεθεί στα δικαστήρια φορτωμένος είτε με τις κατηγορίες της φοροδιαφυγής και της απάτης είτε με αυτές της επίθεσης και αντίστασης κατά της αρχής.

Όσο για τα έπιπλα και τις συσκευές του σπιτιού σας που τόσο ανησυχείτε μη σας κλέψουν, θυμηθείτε ότι με τη φτώχεια που σας έχει ζώσει έχετε αρχίσει να τα ξεπουλάτε ένα ένα μπας και πάρετε ρευστό στα χέρια. Κι αν αυτό προς το παρόν δεν έχει γίνει έχετε καιρό όταν θα ζορίσουν τα πράγματα περισσότερο.

Γιατί κάθεστε και σκάτε για τους διαρρήκτες όταν σύντομα θα ζείτε σε σπίτια άδεια από πράγματα – αν βέβαια δε σας έχει κάνει έξωση ο σπιτονοικοκύρης σας για τα απλήρωτα νοίκια; Άμα σας πετάξουν στο δρόμο θα δείτε το αληθινό πρόσωπο των φίλων σας των μπάτσων μιας κι όχι μόνο θα σας έχουν ξεσπιτώσει αλλά θα σας απαγορέψουν ακόμα και το να κοιμηθείτε έξω στα παγκάκια. Μπορεί τώρα να σας ικανοποιεί που βλέπετε την αστυνομία να κυνηγάει τους άστεγους οι οποίοι κατά τη γνώμη σας είναι σκουπίδια αλλά όταν βρεθείτε κι εσείς στην ίδια θέση τότε θα δείτε τη « γλύκα ».

Τρέμετε όσο σκέφτεστε ότι μπορεί κάποιοι να απαγάγουν εσάς ή τα παιδιά σας για να ζητήσουν λύτρα αλλά ούτε που σας περνάει απ’ το μυαλό ότι αυτό κάνουν καθημερινά οι προστάτες σας οι αστυνομικοί.

Αρπάζουν όποιον χρωστάει και τον κλείνουν στη φυλακή μέχρι να βρουν οι συγγενείς και οι φίλοι του τα χρήματα που απαιτούνται για να τον βγάλουν έξω. Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι;

Τα ΜΑΤ συλλαμβάνουν νεαρούς και παιδάκια που συμμετέχουν σε διαδηλώσεις και μετά απαιτούν απ’ τους δικούς τους εξωφρενικά ποσά ως εγγύηση για αποφυλάκιση. Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι;

Οι νέοι από 18 ετών και πάνω είναι υποχρεωμένοι να παρουσιαστούν στο στρατό και να υπηρετήσουν για όσο διάστημα θα έχουν αποφασίσει οι εξουσιαστές. Αν πάνε θα γίνουν υποχείρια στην υπηρεσία αδίστακτων κακοποιών. Αν δεν πάνε θα μπλέξουν με στρατοδικεία, φυλακές και χρηματικά πρόστιμα. Αν αυτό δεν είναι απαγωγή τότε τι είναι;

Κι όμως όλα αυτά τα θεωρείτε φυσιολογικά και δεν τολμάτε να πείτε κουβέντα. Ανησυχείτε για τις σπείρες εμπόρων ναρκωτικών που πλησιάζουν τα παιδιά σας στο σχολείο και τις καφετέριες αλλά δεν αναρωτιέστε καν γιατί τα παιδιά σας επιθυμούν να αγοράζουν ναρκωτικά. Δεν έχετε πάρει είδηση ότι τόσος κόσμος μπλέκει με αυτά λόγω των αδιεξόδων και του άγχους που προκαλεί η ζωή σε μια κοινωνία σαν τη δική μας. Κι όχι μόνο αυτό, θέλετε κι από πάνω να υπάρχουν παντού μπάτσοι για να φυλάνε τη νεολαία ενώ είναι γνωστό ότι οι πρεζέμποροι δρουν με την κάλυψη της αστυνομίας. Τι να πει κανείς;

Άμα συνοψίσουμε όλα όσα απειλούν ή καταστρέφουν τη ζωή των ανθρώπων τότε θα φανεί ότι η αστυνομία όχι μόνο δεν προστατεύει απ’ αυτά αλλά σε πολλές περιπτώσεις τα προκαλεί με την ίδια την παρουσία της.

Έχουμε και λέμε λοιπόν:

δολοφονίες, καρκίνοι, εργατικά ατυχήματα, τροχαία, αναπηρίες, αρρώστιες, μόλυνση του φυσικού περιβάλλοντος, φτώχεια, εξώσεις, απαγωγές, πόλεμοι και ναρκωτικά.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος δολοφόνος που υπάρχει; Ο στρατός φυσικά. Και η ύπαρξή του είναι δυνατή χάρη στη συγκρότηση του κράτους, μέρος του οποίου είναι και η αστυνομία. Άρα μπορεί η αστυνομία να σταματήσει το χειρότερο εγκληματία; Όχι!

Ποιος σακατεύει τους εργαζόμενους; Τα άπληστα αφεντικά τους. Η εκμετάλλευση όμως είναι νόμιμη και η αστυνομία υπερασπίζει το νόμο, άρα και τα αφεντικά.

Ποιος καταστρέφει το περιβάλλον; Το υπάρχον οικονομικό μοντέλο που οι μπάτσοι υπερασπίζουν με νύχια και με δόντια.

Ποιος αρπάζει τα χρήματα και τις περιουσίες του κόσμου; Το κράτος και οι τράπεζες με τη βοήθεια πάντα της αστυνομίας.

Ποιος ξεσπιτώνει τους ανθρώπους; Το σύστημα που αντιμετωπίζει την κατοικία ως εμπόρευμα αντί για ανθρώπινη ανάγκη. Τα εκτελεστικά του όργανα είναι όπως πάντα τα σώματα ασφαλείας.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος απαγωγέας; Το κράτος με τις φυλακές και στρατόπεδα του. Ο ρόλος της αστυνομίας είναι να βρίσκει συνεχώς νέα θύματα απ’ τα οποία θα μαζέψουν λύτρα.

Ποιος είναι ο κυριότερος πρεζέμπορος; Το κράτος που είναι η βιτρίνα των μαφιόζων. Η αστυνομία αποτελεί το δεκανίκι τους που διασφαλίζει ότι κανένας δε θα στραφεί εναντίων τους. Επίσης χάρη στην άθλια ποιότητα ζωής στο παρόν σύστημα, η κατανάλωση των ναρκωτικών είναι δεδομένη ώστε να ξεχνάει ο κόσμος τα προβλήματα του.

Μετά απ’ όλα αυτά νομίζετε ότι θα αλλάξει προς το καλύτερο η ζωή σας αν έχετε μια αστυνομοκρατούμενη κοινωνία; Κούνια που σας κούναγε! Όχι μόνο θα φορέσετε τη θηλιά στο λαιμό σας αλλά θα τη σφίξετε κιόλας. Κι όταν το καταλάβετε θα είναι πια πολύ αργά.

Θα έρθει μια μέρα που θα θέλετε να διαδηλώσετε ενάντια στην υποβάθμιση της ζωής σας και δε θα μπορείτε ούτε να βγείτε απ’ τα σπίτια σας γιατί κάτω θα φυλάνε οι μπάτσοι. Δε θα μπορείτε να μαζευτείτε ούτε σε μια πλατεία γιατί εκεί θα είναι τα σώματα ασφαλείας που εσείς καλούσατε όλα αυτά τα χρόνια.

Και θα είναι εκεί οπλισμένοι σαν αστακοί, με διαθέσεις απόλυτα εχθρικές προς εσάς και έτοιμοι να σας ισοπεδώσουν για να προστατέψουν σαν καλά σκυλιά τα αφεντικά τους. Θα περιμένετε μέχρι να φτάσουμε εκεί; Ξυπνήστε όσο είναι καιρός!

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 27/05/2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

Αναδημοσίευση από http://blackandredmatters.blogspot.com

ΠΕΡΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Δεν υπάρχει μέρα που να μη βομβαρδιζόμαστε από ειδήσεις του αστυνομικού δελτίου είτε στην τηλεόραση είτε στις καθημερινές εφημερίδες. Γίνεται ένας πραγματικός καταιγισμός από ρεπορτάζ για το πόσες ληστείες, κλοπές και δολοφονίες σημειώθηκαν και που ενώ δε λείπουν και οι σχετικές συνεντεύξεις από θύματα ή συγγενείς και γείτονές τους.

Σχεδόν οι πάντες λένε : « Φοβόμαστε να βγούμε απ’ τα σπίτια μας. », « Ανησυχούμε όλη την ώρα για τα παιδιά μας. Ούτε στο φροντιστήριο δεν τα αφήνουμε να πάνε με τα πόδια. », « Δεν αισθανόμαστε ποτέ ασφαλείς, είμαστε στο έλεος των κακοποιών και το κράτος δεν κάνει τίποτα. », « Μας έχουν ξεχάσει. Που είναι η αστυνομία; »

Όλα τα παραπάνω συνοδεύονται από ρατσιστικά σχόλια, μίσος προς τους μετανάστες και ξενοφοβικές δηλώσεις του τύπου « Οι ξένοι μας ληστεύουν και μας σκοτώνουν κι εμείς τους ανεχόμαστε. Σε ποιο άλλο ευρωπαϊκό κράτος συμβαίνουν αυτά; Πρέπει να τους μαζέψουν όλους και να τους στείλουν από κει που ήρθαν. Μόνο έτσι θα ησυχάσουμε. », « Η Ελλάδα έχει καταντήσει ξέφραγο αμπέλι. Μας κουβαλήθηκε η σάρα και η μάρα και έχουμε γίνει σαν ξένοι στην ίδια μας τη χώρα. Δεν πάει άλλο. Αν δεν πάρει μέτρα η πολιτεία θα πάρουμε το νόμο στα χέρια μας. »

Η απειλή για αυτοδικία πλέον έχει γίνει πράξη όπως μαρτυρούν τα περιστατικά στον Άγιο Παντελεήμονα και σε άλλες γειτονιές του κέντρου της Αθήνας πρόσφατα. Οι ομάδες περιφρούρησης γειτονιάς αποτελούμενες από ακροδεξιούς και κατοίκους φιλικά προσκείμενους προς αυτούς επιτίθενται σε όποιον μοιάζει με αλλοδαπό ή φέρεται ύποπτα σύμφωνα πάντα με τα δικά τους κριτήρια. Το να είναι κάποιος σκουρόχρωμος, άστεγος ή απλά φτωχός θεωρείται έγκλημα που τιμωρείται με ξυλοδαρμό ή μαχαίρωμα.

Οι « σωτήρες » έχουν αποθρασυνθεί τελείως βλέποντας ότι υπάρχει μια μερίδα κόσμου που υποστηρίζει τις ενέργειες τους ενώ μια ακόμα μεγαλύτερη δείχνει κάποια σχετική ανοχή. Μέσα σε όλη αυτή την αναταραχή οι εξουσιαστές δίνουν το πράσινο φως για την κατασκευή του φράχτη στον Έβρο υποσχόμενοι στους πολίτες ότι αυτό θα κρατήσει τους « λαθρομετανάστες » έξω απ’ τη χώρα και θα τους προσφέρει την πολυπόθητη ασφάλεια.

Είναι βέβαιο ότι την παρούσα περίοδο οι αντιδράσεις ενάντια στην κατασκευή του φράχτη θα είναι πολύ περιορισμένες ενώ θα δεχτούν την περιφρόνηση της πλειοψηφίας του κόσμου. Έτσι η εξουσιαστική κλίκα θα βγει διπλά κερδισμένη. Γιατί απ’ τη μια θα γίνει το έργο χωρίς πολλά προβλήματα ενώ απ’ την άλλη οι υποστηρικτές των μεταναστών και οι αντιεξουσιαστές – αναρχικοί θα βρεθούν απομονωμένοι καθώς θα έρθουν σε αντίθεση με τη συντριπτική πλειοψηφία που συναινεί στην κατασκευή του.

Οι περισσότεροι άνθρωποι, χάρη στην πλύση εγκεφάλου που έχουν υποστεί από τα Μ.Μ.Ε, νομίζουν ότι οι μετανάστες ευθύνονται για όλα τα στραβά και τ’ ανάποδα σε αυτή τη χώρα και πλέον δε ντρέπονται να το πουν στα ίσια. Αν μέχρι πριν λίγα χρόνια αισθάνονταν κάποια συμπάθεια για τους ταλαίπωρους πρόσφυγες που έψαχναν μια καλύτερη ζωή, τώρα αυτό δεν ισχύει. Τα δεδομένα άλλαξαν με την αλληλεγγύη να δίνει τη θέση της στο μίσος και την ξενοφοβία. Ο κατήφορος μόλις έχει αρχίσει και αν δεν προλάβουμε να σταματήσουμε αυτές τις εξελίξεις θα το πληρώσουμε πολύ ακριβά.

Όταν ο καθένας τρέμει μη τον ληστέψουν ή τον σκοτώσουν δεν έχει τη δυνατότητα να σκεφτεί ήρεμα και λογικά. Μέσα στη σύγχυση του μπορεί να γίνει έρμαιο του κάθε απατεώνα πολιτικάντη που θα του υποσχεθεί ασφάλεια. Είναι άλλωστε γνωστό ότι « μέσα στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται ». Σε αυτή την περίπτωση το ρόλο του λύκου έχουν οι ακροδεξιές οργανώσεις που τρίβουν τα χέρια τους από ευχαρίστηση με αυτά που βλέπουν να γίνονται. Οι απόψεις τους αποκτούν μέρα με τη μέρα όλο και μεγαλύτερη δημοτικότητα ενώ τα μέλη τους χάνουν σιγά σιγά τη ρετσινιά του γραφικού και του νεοναζί για να αποκτήσουν το χαρακτηρισμό του πατριώτη ή του ενεργού πολίτη που θέλει να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του. Εκμεταλλευόμενοι λοιπόν τον τρόμο των πολιτών, σπέρνουν το μίσος για τους φτωχούς και τους εξαθλιωμένους που συνήθως τυχαίνει να είναι αλλοδαποί.

Αυτό βέβαια επεκτείνεται και στους ντόπιους. Οποιοσδήποτε θεωρείται εγκληματίας μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Ένας γνωστός μου είχε διηγηθεί ένα περιστατικό όπου προσέβαλλαν άσχημα τον ίδιο και τους φίλους του. Είχε βγει για καφέ με την παρέα του και κατά το βραδάκι καθώς περπατούσαν στο δρόμο σταμάτησαν να δουν τα αμάξια που πωλούνταν σε μια μάντρα αυτοκινήτων. Ένας απ’ τους φίλους του σκεφτόταν να πάρει ένα μεταχειρισμένο γιατί είχε βαρεθεί να πηγαίνει στη δουλειά με το παπάκι και να γίνεται μουσκίδι κάθε φορά που έβρεχε. Έτσι όπως στέκονταν έξω απ’ το συρματόπλεγμα της μάντρας και έδειχναν με το δάχτυλο τα διάφορα μοντέλα για να συζητήσουν ποιο είναι το καλύτερο ήρθε και τους βρήκε ο ιδιοκτήτης του χώρου συνοδευόμενος από έναν φύλακα. Τους ρώτησε τι δουλειά είχαν εκεί και δεν πείστηκε όταν του απάντησαν ότι απλά κοιτούσαν. Τους είπε κατάμουτρα ότι τους θεωρεί συμμορία που σχεδίαζε να τον ληστέψει και ότι μελετούσαν τα κατατόπια γι’ αυτό τους απείλησε ότι θα καλέσει την αστυνομία αν δεν του έδειχναν αμέσως τις ταυτότητες τους. Αφού λοιπόν κράτησε τα στοιχεία τους τους είπε ότι θα θεωρηθούν υπεύθυνοι αν συμβεί οτιδήποτε στην επιχείρηση του! Η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο! Το δίδαγμα της παραπάνω ιστορίας; Αν πηγαίνεις πεζός και δεν σου τρέχουν τα λεφτά απ’ τα μπατζάκια απαγορεύεται ακόμα και να κοιτάς τα εμπορεύματα αλλιώς θα θεωρηθείς υποψήφιος κλέφτης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αν κάποιος με χρήματα πήγαινε στη μάντρα, ο γλοιώδης ιδιοκτήτης της θα του έκανε τεμενάδες.

Σε μια κοινωνία όπου ο καθένας βλέπει τον άλλο ως εν δυνάμει εχθρό του δεν είναι καθόλου περίεργο που τον πρώτο λόγο έχει η αστυνομία. Η καχυποψία το μόνο που κάνει είναι να δηλητηριάζει τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους. Αν δεν υπάρχει καμία εμπιστοσύνη, η συνεργασία καθίσταται εντελώς αδύνατη και έτσι δε γίνεται να προχωρήσουμε στη δημιουργία μιας αρμονικής, ανεξούσιας κοινωνίας.

Γι’ αυτό λοιπόν αν στην παρούσα φάση γίνει μια εξέγερση, όχι μόνο θα πνιγεί στο αίμα αλλά θα φέρει στην εξουσία τα φασιστοειδή και επίσημα. Όλος αυτός ο κόσμος που διψάει για ασφάλεια, μισεί θανάσιμα τους φτωχούς, τους άστεγους, τους μικροπωλητές χωρίς άδεια, τους αφρικανούς με τα αντεγραμμένα CD και τους νεαρούς που έχουν αντισυμβατική εμφάνιση. Θεωρούν τα παραπάνω άτομα σκουπίδια που βρομίζουν τις γειτονιές τους και έχουν την απαίτηση να έρχεται η δημοτική αστυνομία και οι ομάδες Δέλτα και ΔΙΑΣ για να τους διώχνουν ή ακόμα και να τους συλλαμβάνουν. Με άλλα λόγια κοιτούν το δέντρο και χάνουν το δάσος.

Πως είναι δυνατόν να αισθάνονται ότι απειλούνται από κάτι τέτοια άτομα τη στιγμή που οι χειρότεροι εγκληματίες – το κράτος και τα αφεντικά δηλαδή – αλωνίζουν ελεύθερα και καταστρέφουν τις ζωές όλων στο πέρασμά τους; Πόσο επικίνδυνος δηλαδή είναι ένας άστεγος που κοιμάται σε παγκάκι ή χαρτοκούτι και τρώει απ’ τα σκουπίδια ή ζητιανεύει πενταροδεκάρες απ’ τους περαστικούς; Είναι πιο επικίνδυνος από τα καθάρματα που ζουν σε βιλάρες και η μόνη τους έννοια είναι το πως θα σε ληστέψουν νόμιμα κόβοντας σου το μισθό, τη σύνταξη ή θεσπίζοντας νέους φόρους;

Οι άνθρωποι θα έπρεπε να βλέπουν πιο μακριά και να αναζητούν τις ρίζες των προβλημάτων αντί να ασχολούνται με τα συμπτώματα τους. Ο καθένας μας μπορεί κάποια στιγμή να βρεθεί στη θέση του άστεγου ή να αναγκαστεί να πουλάει πράγματα παράνομα για να επιβιώσει. Άλλωστε αρκεί μόνο μια απόλυση για να χάσει κάποιος τη στέγη του και την αξιοπρέπεια του. Ακόμα όμως κι αν έχει ιδιόκτητη κατοικία κινδυνεύει εξαιτίας των τραπεζών και των δανείων που έχει πάρει.

Δε θέλω να ισχυριστώ ότι δεν υπάρχει εγκληματικότητα. Υπάρχει και μάλιστα ιδιαίτερα έντονη. Αλλά αυτή προέρχεται κατά κύριο λόγο από τις διάφορες μαφίες που δρουν με τις πλάτες του κράτους. Το εμπόριο όπλων, ναρκωτικών και λευκής σαρκός δε μπορεί να γίνει από μεμονωμένα άτομα. Πίσω απ’ αυτό υπάρχει ένα ολόκληρο κύκλωμα με παρακλάδια σε όλο τον κόσμο και στο οποίο εμπλέκονται πολλοί επιχειρηματίες, πολιτικοί, στρατιωτικοί και αστυνομικοί. Όλοι αυτοί δηλαδή που διαμαρτύρονται πρώτοι και καλύτεροι ότι γεμίσαμε κακοποιούς. Τι ειρωνεία!

Και μάλιστα έχουν το θράσος να ισχυρίζονται ότι θα μας προσφέρουν ασφάλεια αν τους στηρίξουμε. Ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαν να μας σώσουν από τις μαφίες θα ήταν να αυτοκτονήσουν! Αφού εξουσία και μαφία είναι οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Βέβαια εδώ μπορεί να ρωτήσει κάποιος « Τι να κάνουμε με τους κλέφτες και τους ληστές; Δεν είναι όλοι μαφιόζοι. » αλλά συχνά αυτό δεν ισχύει γιατί συνήθως όσοι κλέβουν αυτοκίνητα ή ληστεύουν κοσμηματοπωλεία και προποτζίδικα ανήκουν σε κάποια μικρή ή μεγάλη συμμορία απ’ αυτές που διακινούν όπλα, ναρκωτικά και πόρνες. Δεν πρόκειται απαραίτητα για κάποια μεμονωμένα άτομα που προβαίνουν σε τέτοιου είδους πράξεις λόγω οικονομικών δυσκολιών. Ο επαγγελματισμός με τον οποίο δρουν καθώς και η απόλυτη περιφρόνηση τους για την ανθρώπινη ζωή μαρτυρούν άτομα με εμπειρία στο χώρου του εγκλήματος που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με έναν κοινό ερασιτέχνη μικροκακοποιό.

Σε πολλές περιπτώσεις μπράβοι, νταβατζήδες, συμμορίτες και μέλη ακροδεξιών οργανώσεων, μπάτσοι και πολιτικοί συνεργάζονται με τον καλύτερο τρόπο μεταξύ τους. Όσοι επιτρέπουν στους μπάτσους και τους ακροδεξιούς συνεργάτες τους να περιφρουρούν τις γειτονιές τους ή ακόμα χειρότερα τους φέρνουν οι ίδιοι εκεί θα πρέπει να το ξανασκεφτούν σοβαρά. Νομίζουν ότι προστατεύονται διώχνοντας από τους δρόμους διάφορους φτωχοδιάβολους οι οποίοι είναι σχετικά ακίνδυνοι ενώ παράλληλα ανοίγουν την πόρτα στους σκληρότερους κακοποιούς που υπάρχουν – δηλαδή στους παρακρατικούς, τους μπάτσους και τους μαφιόζους προστατευόμενους τους.

Το σίγουρο είναι ότι για όσο υπάρχει καπιταλισμός και εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο δεν πρόκειται ποτέ να εξαλειφθεί η εγκληματικότητα ούτε φυσικά να υπάρξει ασφάλεια. Όποιος υπόσχεται ασφάλεια μέσα στο υπάρχον σύστημα δε μπορεί παρά να είναι ψεύτης.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε πρώτη φορά στις 23/05/2011 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com

Αναδημοσίευση από http://blackandredmatters.blogspot.com

Αδιέξοδες διαμαρτυρίες

Κάθε φορά που η άρχουσα τάξη εξαπολύει την επίθεσή της ενάντια στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, δέχεται την μικρή ή μεγάλη αντίσταση τους γιατί όπως είναι γνωστό όπου υπάρχει δράση υπάρχει και αντίδραση.

Οι πιο συνηθισμένοι τρόποι με τους οποίους εκδηλώνεται η λαϊκή δυσαρέσκεια είναι οι απεργίες, οι διαδηλώσεις, οι καθιστικές διαμαρτυρίες, οι καταλήψεις κτιρίων, το κλείσιμο δρόμων και σε κάποιες περιπτώσεις οι επιθέσεις σε κυβερνητικούς στόχους, η πυρπόληση κρατικών κτιρίων με αποκορύφωμα την ένοπλη πάλη. Ειδικά οι πρώτοι τρόποι χρησιμοποιήθηκαν δεόντως την περίοδο που διανύουμε.

Το θέμα είναι όμως κατά πόσο είναι αποτελεσματικοί για να αντιμετωπίσουμε την καταιγίδα των μέτρων που έρχονται για να υποβαθμίσουν εντελώς τις ζωές μας.

Δεν αρκεί απλά το να βάζεις στόχους πχ. να μην εφαρμοστούν τα μέτρα που θέλει να επιβάλει η τρόικα, αλλά πρέπει να επιλέξεις και να εφαρμόσεις την κατάλληλη στρατηγική για να πετύχεις αυτό που θέλεις.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να γνωρίζεις τα όπλα και τις τακτικές του εχθρού σου και παράλληλα να είσαι προετοιμασμένος για αλλαγές ώστε να μπορέσεις να ανταπεξέρθεις στις νέες συνθήκες πολέμου. Δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίσεις μια σύγχρονη απειλή με απαρχαιωμένα μέσα.

Το εργατικό κίνημα – όπως και το αντιεξουσιαστικό – έχει πληρώσει πολύ ακριβά την ανικανότητα του να απαγκιστρωθεί απ’ τις παλιές μεθόδους πάλης και να υιοθετήσει νέες που ανταποκρίνονται στη σημερινή εποχή. Η μια αποτυχία φέρνει την άλλη και καθώς η απογοήτευση εξαπλώνεται στον κόσμο οδηγούμαστε σε αδιέξοδο.

Κάποιοι μάλιστα φτάνουν σε σημείο να θεωρούν την απάθεια και την αδιαφορία για τα κοινωνικά ζητήματα ως δείγμα εξυπνάδας. Για να αναφέρω ένα σχετικό παράδειγμα, ήταν ένας τύπος στο καφενείο και βλέποντας στην τηλεόραση εικόνες απ’ τον άγριο ξυλοδαρμό αγανακτισμένων πολιτών στο Σύνταγμα είπε στην παρέα του: « Όρεξη που την έχει ο κόσμος! Πάνε και στήνονται μπροστά στη Βουλή να τρώνε ξύλο και να αναπνέουν τα δακρυγόνα λες και θα κάνουν τίποτα μ’ αυτό. Το Μνημόνιο θα ψηφιστεί κι ας φωνάζουν όσο θέλουν. Εγώ ποτέ μου δεν έχω πάει σε πορεία κι ούτε πρόκειται. Μαλάκας είμαι; Δουλεύω όπου βρω και με όσα βγάζω κοιτάω να περνώ καλά τη μέρα μου και τίποτα παραπέρα. Θα κάτσω να συγχύζομαι με τις μαλακίες του καθενός και να φθείρω τον εαυτό μου; Η κοινωνία πάντα σκατά ήταν και πάντα έτσι θα είναι οπότε στον πούτσο μου κι εμένα! »

Το παραπάνω άτομο αντιπροσωπεύει μια σημαντική μερίδα πολιτών που έχουν χάσει οριστικά την πίστη και την ελπίδα τους για ένα καλύτερο αύριο. Κι όπως είναι φυσικό όποιος δεν έχει όραμα δεν έχει κανένα λόγο να αγωνιστεί.

Όσοι όμως έχουν και είναι ακόμα κοινωνικά δραστήριοι θα αποσυρθούν κάποια στιγμή αν βλέπουν μόνο ήττες και αλλαγή προς το χειρότερο παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουν.

Η εξουσία έχει εκσυγχρονιστεί και πλέον έχει μεγάλη πείρα στην αντιμετώπιση των λαϊκών διαμαρτυριών και των ταραχών που σημειώνονται κάθε τρεις και λίγο. Οι συνήθεις τακτικές των εξεγερμένων όχι μόνο δεν κλονίζουν τα θεμέλια του κράτους αλλά τα ενισχύουν κι από πάνω.

Γι’ αυτό είναι καιρός για τους αγωνιζόμενους να κάνουν την αυτοκριτική τους και να αναρωτηθούν επιτέλους γιατί τα πάντα πάνε τόσο στραβά. Παρακάτω θα κάνω μια αναφορά στις κλασικές μεθόδους αγώνα και στις αδυναμίες που εμπεριέχει η καθεμία ώστε να φανούν τα αίτια της αποτυχίας πολλών κινητοποιήσεων. Η κριτική αυτή δε στοχεύει σε καμία περίπτωση στο να δημιουργηθεί κλίμα ηττοπάθειας αλλά στο να αναθεωρήσουμε τις πρακτικές μας και να γίνουμε πιο εφευρετικοί για να έχουμε επιτυχία.

Απεργία: Σκοπός της απεργίας υποτίθεται ότι είναι να ζημιωθούν τα αφεντικά έτσι ώστε να θεωρήσουν πως τους συμφέρει περισσότερο η ικανοποίηση των αιτημάτων των εργαζομένων τους απ’ την απραγία της επιχείρησης τους.

Πως μπορεί όμως να ζημιωθεί μια επιχείρηση με 24ωρες απεργίες; Ο εργοδότης θα αναπληρώσει το χαμένο χρόνο εργασίας τις επόμενες μέρες είτε με εντατικοποίηση της δουλειάς είτε με απλήρωτες υπερωρίες.

Εκτός των άλλων υπάρχουν πάντα κάποιοι εργαζόμενοι που δεν απεργούν και παίζουν το ρόλο του απεργοσπάστη επωμιζόμενοι το μερίδιο της εργασίας που αναλογεί στους απεργούντες συναδέλφους τους.

Αν για παράδειγμα ένα εργοστάσιο κατασκευής ρούχων απασχολεί 100 γαζωτές και οι μισοί απεργήσουν, σε περίπτωση που οι 50 εναπομείναντες ράψουν τα διπλάσια ρούχα απ’ ότι συνήθιζαν στη βάρδια τους και στις υπερωρίες τότε ο εργοδότης δε θα έχει καμία απολύτως ζημιά.

Οι μόνοι που θα έχουν πρόβλημα θα είναι όσοι συμμετείχαν στην απεργία γιατί θα στοχοποιηθούν και αργά ή γρήγορα θα βρεθούν απολυμένοι με οποιαδήποτε γελοία αφορμή.

Αν πάλι συμβεί να απεργήσει το σύνολο των εργαζομένων, τα αφεντικά μπορούν να βρουν εύκολα εφεδρείες ανάμεσα στις στρατιές των εξαθλιωμένων ανέργων που θα δούλευαν και για ένα κομμάτι ψωμί.

Έτσι όταν οι αγωνιζόμενοι αποφασίσουν να επιστρέψουν στη δουλειά τους θα βρουν τις θέσεις εργασίας τους κατειλημμένες από ολιγαρκείς, υποταγμένους ντόπιους ή αλλοδαπούς.

Κάτι τέτοιο προκαλεί μια τρομερή απογοήτευση και επιβεβαιώνει το ρητό «όποιος θέλει τα πολλά χάνει και τα λίγα» με το χειρότερο τρόπο. Γι’ αυτό οι περισσότεροι όταν ή αν ξαναβρούν δουλειά θα το διπλοσκεφτούν αν θα πάρουν πάλι μέρος σε απεργία ενώ άλλοι δε θα τολμήσουν ούτε να το διανοηθούν μετά απ’ όσα έπαθαν. Πέρα απ’ αυτά, αν τα αφεντικά τα βρουν σκούρα με τις συνεχείς κινητοποιήσεις των υπαλλήλων τους και δουν τα κέρδη τους να μειώνονται δε θα διστάσουν να κηρύξουν πτώχευση αφήνοντας όσους δούλευαν γι’ αυτούς απλήρωτους και στη συνέχεια να μετακινήσουν τις επιχειρήσεις τους σε τριτοκοσμικές χώρες όπου δεν υπάρχουν εργασιακά δικαιώματα και όλοι οι εργοδότες εκεί δρουν ασύδοτα.

Διαδήλωση: Η διαδήλωση αποτελεί ένα μέσο επίδειξης ισχύος απ’ την πλευρά των αγωνιζόμενων προς την κυβέρνηση. Όταν μαζευτεί ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων δυσαρεστημένων με κάποιες πολιτικές τότε οι κυβερνώντες μπορεί να υποχωρήσουν φοβούμενοι κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.

Αυτό όμως θα είναι μόνο μια προσωρινή νίκη καθώς τα ενοχλητικά μέτρα μπορούν να ψηφιστούν όταν το ενδιαφέρον του κόσμου θα είναι στραμμένο αλλού ή σε διάστημα που δεν είναι εύκολο να οργανωθούν πορείες.

Μερικά γνωστά παραδείγματα είναι η ψήφιση νομοσχεδίων για την παιδεία μέσα στις διακοπές ή την περίοδο των Πανελλαδικών εξετάσεων και των εξεταστικών των φοιτητών καθώς τότε θα υπάρξει η μικρότερη δυνατή αντίσταση στις επιθέσεις της εξουσίας.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τις διαδηλώσεις που οργανώνονται από συνειδητές μειοψηφίες πχ. αναρχικούς είναι ότι συγκεντρώνουν μόνο ένα μικρό πλήθος ομοϊδεατών τους και κατά συνέπεια περνούν απαρατήρητες απ’ το ευρύ κοινό.

Οι μόνες περιπτώσεις στις οποίες τα Μ.Μ.Ε κάνουν τον κόπο να ασχοληθούν μαζί τους είναι όταν σημειώνονται επεισόδια. Γι’ αυτό οι περισσότεροι άνθρωποι βγάζουν λανθασμένα συμπεράσματα όπως ότι ο σκοπός των αναρχικών είναι τα σπασίματα και το μπάχαλο και ότι ο αναρχισμός αφορά ένα περιθωριακό κομμάτι νεολαίας με το οποίο δεν έχουν τίποτα κοινό.

Έτσι λοιπόν οι δυναμικές, συγκρουσιακές πορείες όχι μόνο δεν προκαλούν φόβο στους εξουσιαστές αλλά τους δίνουν επίσης την ευκαιρία να βρουν συγκεντρωμένους μερικούς απ’ τους πιο φανατικούς εχθρούς τους και να τους προσάγουν στην Ασφάλεια για φακέλωμα ή ακόμα χειρότερα σύλληψη.

Κάθε φορά που κατεβαίνει πολύς κόσμος στο δρόμο για να δείξει τη δυσαρέσκεια του και να διαμαρτυρηθεί, αρχικά οι κρατικές αρχές τηρούν στάση αναμονής. Ξέρουν απ’ τις προηγούμενες φορές ότι οι συμμετέχοντες κάποια στιγμή θα ξενερώσουν και ότι οι κινητοποιήσεις θα αποδυναμωθούν και θα ξεφουσκώσουν.

Είναι άλλωστε πρακτικά αδύνατο να βρίσκεται κάποιος μέρα νύχτα στους δρόμους για μεγάλο χρονικό διάστημα αντιστεκόμενος στις νέες επιταγές της εξουσίας. Οι υποχρεώσεις τρέχουν, όπως και οι ανάγκες γι’ αυτό αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Οι εργαζόμενοι πίσω στις δουλειές τους, οι μαθητές στα σχολεία τους και οι φοιτητές στις σχολές τους.

Αν πάλι οι διαδηλώσεις τραβήξουν για μεγαλύτερο διάστημα απ’ ότι φαντάζονταν οι εξουσιαστές τότε πέφτουν οι μάσκες και αποκαλύπτεται η πραγματική φύση του κράτους και των μηχανισμών προστασίας του.

Οι δυνάμεις καταστολής ξεσαλώνουν εξαπολύοντας λυσσαλέες επιθέσεις ενάντια στους διαδηλωτές στέλνοντας εκατοντάδες στα νοσοκομεία ενώ διαλέγουν άτομα απ’ το σωρό για να τα παραπέμψουν έπειτα στον εισαγγελέα φορτωμένα με τις πιο βαριές κατηγορίες όπως πχ. απόπειρα δολοφονίας, εμπρησμός, επίθεση κατά των αρχών, πρόκληση σωματικής βλάβης κτλ., κι όλα αυτά με μόνο στοιχείο τις καταθέσεις ευφάνταστων-φαντασιόπληκτων μπάτσων που θα παρουσιαστούν αργότερα στο δικαστήριο λέγοντας ένα κάρο ψέματα που θα έχουν ως αποτέλεσμα τις βαριές καταδίκες και την ηθική ή και σωματική εξόντωση συνειδητοποιημένων κοινωνικών αγωνιστών.

Ειδικά ο αντιεξουσιαστικός χώρος έχει πληρώσει τη νύφη μετά την αιματηρή καταστολή λαϊκών κινητοποιήσεων πάμπολλες φορές. Ενώ οι περισσότεροι προσαχθέντες απελευθερώνονται λίγες ώρες αργότερα, οι αντιεξουσιαστές συνήθως προφυλακίζονται ή καταβάλλουν τεράστιες εγγυήσεις για να παραμείνουν ελεύθεροι μέχρι να γίνει το δικαστήριο.

Στη συνέχεια οι συλλογικότητες του αναρχικού χώρου επικεντρώνουν τον αγώνα τους στην απελευθέρωση των έγκλειστων αγωνιστών και όλη τους η ενέργεια καταναλίσκεται στις καμπάνιες αλληλεγγύης.

Έτσι βγαίνουν ζημιωμένες γιατί απ’ τη μία χάνουν μερικούς εκλεκτούς συντρόφους, οι οποίοι θα σαπίζουν για καιρό στη φυλακή ενώ απ’ την άλλη αυτά τα τρεχάματα τις εμποδίζουν να απευθυνθούν στην υπόλοιπη κοινωνία και να την πείσουν ότι η αναρχία είναι η λύση στα κοινωνικά προβλήματα.

Καθιστική διαμαρτυρία: Η καθιστική διαμαρτυρία είναι μια απ’ τις πιο ειρηνικές μορφές κινητοποιήσεων. Ως τέτοια λοιπόν καταφέρνει να συγκεντρώνει πλήθος ανθρώπων που έχουν έτσι την ευκαιρία να ανταλλάξουν απόψεις μεταξύ τους.

Πέρα απ’ αυτό όμως δεν προσφέρει κάτι άλλο. Το καπιταλιστικό-εκμεταλλευτικό σύστημα δεν απειλείται σε καμία περίπτωση από ένα σύνολο ατόμων που κάθονται στο δρόμο ή στα σκαλιά ενός κρατικού κτιρίου κρατώντας πλακάτ ή φωνάζοντας συνθήματα.

Και στο κάτω κάτω όποτε οι κρατιστές βαριούνται την όλη κατάσταση, στέλνουν τα ΜΑΤ να καθαρίσουν είτε τραβολογώντας τους παρευρισκόμενους ή σπάζοντας τους στο ξύλο.

Κατάληψη: Η χρησιμότητα της κατάληψης έγκειται στο γεγονός ότι παρεμποδίζει την ομαλή λειτουργία του συστήματος για ένα ορισμένο διάστημα. Αν έχουμε για παράδειγμα καταλήψεις στα σχολεία, τότε σταματάει η εκπαιδευτική διαδικασία και κατά συνέπεια βαλτώνει η προσπάθεια επιβολής της κρατικής προπαγάνδας.

Αν πάλι έχουμε καταλήψεις σε εργοστάσια, τότε διακόπτεται η παραγωγή προϊόντων και αυτό αποτελεί ένα πλήγμα στην οικονομία, πράγμα που πονάει πραγματικά τους κάθε λογής εξουσιαστές. Αυτό βέβαια ισχύει μόνο για τις μαζικές καταλήψεις που έχουν εξαπλωθεί σε πολλές περιοχές της χώρας.

Κατά κύριο λόγο οι καταλήψεις γίνονται ανεκτές για λίγο καιρό, για όσο δηλαδή διαρκούν οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των καταληψιών και των αρχών. Αν δεν υπάρξει συμβιβασμός μεταξύ των δύο πλευρών τότε το λόγο έχουν όπως πάντα οι δυνάμεις καταστολής.

Το θετικό με τις καταλήψεις είναι ότι αποτελούν μια καλή ευκαιρία για τους συμμετέχοντες σ’ αυτές να κάνουν ένα διάλειμμα απ’ τα διαβάσματα ή το φόρτο εργασίας τους για να γνωριστούν καλύτερα μεταξύ τους, να προσπαθήσουν να εντοπίσουν τα κοινά τους προβλήματα και να βρουν λύσεις σ’ αυτά.

Η κατάληψη όμως σε καμία περίπτωση δεν είναι αρκετή για να φέρει την κοινωνική ανατροπή. Ως πρώτο βήμα είναι χρήσιμη για να προωθηθούν οι αγώνες των καταπιεσμένων, αλλά πρέπει να υπάρξει και συνέχεια γιατί αλλιώς όταν γίνεται αυτοσκοπός το αποτέλεσμα είναι να οδηγούμαστε σε αδιέξοδο.

Κλείσιμο δρόμων: Το κλείσιμο των δρόμων είναι μια τακτική πάλης που χτυπάει το καπιταλιστικό καθεστώς στον πυρήνα του. Το εμπόριο είναι το παν για τους επιχειρηματίες-κεφαλαιοκράτες και γι’ αυτό η οποιαδήποτε παρεμπόδιση στη μεταφορά και διακίνηση προϊόντων θίγει άμεσα τα συμφέροντα τους. Έτσι οι αντιδράσεις των κρατούντων είναι λυσσαλέες.

Και σα να μην έφταναν οι επίσημες δυνάμεις καταστολής, οι εξουσιαστές συχνά επιστρατεύουν μπράβους, φασιστοειδή και κάθε καρυδιάς καρύδι – οι οποίοι συνήθως παρουσιάζονται με την ταμπέλα του αγανακτισμένου πολίτη – για να επιτίθενται και να τρομοκρατούν τους αγωνιστές στα μπλόκα.

Σε αυτό το σημείο όμως δεν πρέπει να παραβλέψουμε ότι αρκετές φορές τα μπλόκα στους δρόμους ταλαιπωρούν άλλους καταπιεσμένους ανθρώπους είτε άμεσα πχ. όσους ταξιδεύουν είτε έμμεσα πχ. τους κατοίκους πόλεων που μένουν χωρίς ορισμένα βασικά αγαθά.

Αν λοιπόν το κλείσιμο δρόμων κρατήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα, αρκετοί πολίτες χάνουν εντελώς την υπομονή τους και σταματούν να είναι αλληλέγγυοι προς τους αγωνιζόμενους.

Όταν λοιπόν η διαμαρτυρία απομαζικοποιηθεί και χάσει την υποστήριξη της απ’ την κοινωνία, η συντριβή της είναι παιχνιδάκι για τις δυνάμεις του «νόμου και της τάξης».

Καταστροφή-εμπρησμός κρατικών και καπιταλιστικών κτιρίων στόχων: Είναι μια αρκετά συνηθισμένη τακτική των εξεγερμένων στην οποία καταφεύγει φανατικά το μαύρο μπλοκ. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της, μ’ αυτό τον τρόπο ζημιώνονται οι εξουσιαστές-εκμεταλλευτές.

Όμως αν κανείς είναι πιο παρατηρητικός θα δει ότι κάτι τέτοιο απέχει πολύ απ’ την πραγματικότητα. Αν έχουμε φθορές-καταστροφή σε ένα κρατικό κτίριο, αυτός που ζημιώνεται πραγματικά είναι ο λαός γιατί τα χρήματα που θα χρειαστούν για την αποκατάσταση των ζημιών θα προέλθουν απ’ τη φορολογία.

Αν υπάρξουν φθορές στις εγκαταστάσεις μιας μεγάλης επιχείρησης όπως πχ. σε ένα κατάστημα της αλυσίδας Benetton ή σε εστιατόριο MacDonald’s, οι μέτοχοι τους δεν πρόκειται να χάσουν τίποτα γιατί είτε οι ζημιές θα καλυφθούν απ’ τις ασφαλιστικές είτε θα βγάλουν τα παραπάνω χρήματα που απαιτούνται για τις επισκευές κάνοντας περικοπές στις αμοιβές των υπαλλήλων τους ή εντατικοποιώντας τη δουλειά στα εκατοντάδες άλλα καταστήματα τους που έχουν σε όλο τον κόσμο.

Έτσι αποτέλεσμα μηδέν ή και χειρότερο απ’ το μηδέν σε περίπτωση που συλληφθεί κάποιος σύντροφος και βρεθεί στα δικαστήρια φορτωμένος με όλο τον ποινικό κώδικα.

Ένοπλη πάλη: Η χρησιμότητα ή μη της ένοπλης πάλης είναι ένα θέμα αγκάθι που προκαλεί ατελείωτες συζητήσεις και κόντρες μεταξύ των ατόμων που εργάζονται για την ανατροπή του υπάρχοντος κοινωνικού συστήματος.

Απ’ τη μία πλευρά είναι όσοι υποστηρίζουν φανατικά τη χρήση βίας, απ’ την άλλη είναι οι πασιφιστές που είναι εντελώς αντίθετοι με κάθε μορφή βίας ενώ κάπου ενδιάμεσα βρίσκεται η πλειοψηφία των αγωνιστών που απορρίπτει την άσκοπη βία αλλά υποστηρίζει τη δυναμική αντίδραση στις περιπτώσεις που αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Η ένοπλη πάλη μπορεί να περιλαμβάνει δολοφονίες πολιτικών προσώπων, στρατιωτικών, αστυνομικών ή ακόμα και μάχες μεταξύ των εξεγερμένων και των δυνάμεων καταστολής.

Αν ανατρέξει κανείς στην ιστορία θα δει ότι οι δολοφονίες υψηλά ιστάμενων προσώπων δεν έφεραν σε καμία περίπτωση την πολυπόθητη αλλαγή στις ζωές των απλών ανθρώπων. Το μόνο πράγμα στο οποίο βοηθούν είναι στο να εναλλάσσονται τα πρόσωπα στο πολιτικό προσκήνιο και να ανανεώνεται η δεξαμενή υλικού της ελίτ.

Συν τοις άλλοις το κράτος εκμεταλλεύεται τέτοιου είδους πράξεις για να περιορίζει τις ελευθερίες των πολιτών και να συλλαμβάνει τους αντιφρονούντες κατηγορώντας τους ως τρομοκράτες. Μια τέτοια τακτική ευνουχίζει τις κοινωνικές αντιδράσεις και τις καταδικάζει να είναι ακίνδυνες ώστε να μη χαρακτηριστούν ως τρομοκρατία.

Γι’ αυτό όταν η ένοπλη πάλη χρησιμοποιείται από επαναστατικές μειοψηφίες ή αλλιώς πρωτοπορίες, το πλήθος μένει αμέτοχο ενώ το κράτος δείχνει τα δόντια του.

Τώρα όσον αφορά τη σύγκρουση ανάμεσα στον επαναστατημένο λαό και τις δυνάμεις καταστολής, κάτι τέτοιο παρατηρείται σε κάθε σοβαρή επανάσταση όταν όμως αυτή έχει φτάσει σε προχωρημένο στάδιο και έχει την υποστήριξη μεγάλου μέρους του πληθυσμού.

Με την εξέλιξη της στρατιωτικής τεχνολογίας όμως τα πράγματα έχουν δυσκολέψει υπερβολικά για τους εξεγερμένους που θα έχουν τεράστιες απώλειες αν επιχειρήσουν κατά μέτωπο επίθεση.

Το σαμποτάζ βέβαια μπορεί να βοηθήσει αρκετά σε τέτοιες περιπτώσεις αλλά το αποτέλεσμα είναι αμφίβολο ειδικά αν υπάρχει ασυμφωνία μεταξύ των εξεγερμένων ως προς το ποια κατεύθυνση θα ακολουθήσουν και πως θα οργανώσουν τη ζωή τους μετά τη συντριβή των καθεστωτικών δυνάμεων.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό της Ρωσικής επανάστασης όπου όταν καταστράφηκαν οι τσαρικές δυνάμεις ο λαός βρέθηκε σε αμηχανία χωρίς να έχει ιδέα πως θα ζήσει από κει και πέρα.

Έτσι αφού οι ιδέες των αναρχικών δεν ήταν και τόσο διαδεδομένες, το κόμμα των Μπολσεβίκων βρήκε την ευκαιρία να αναρριχηθεί στην εξουσία και να επιβάλλει την πιο σκληρή δικτατορία που γνώρισε ποτέ ο κόσμος.

Γι’ αυτό είναι απαραίτητο να έχουμε κατασταλάξει ως προς το τι ακριβώς θέλουμε προτού προχωρήσουμε σε δράση. Διαφορετικά όλες οι προσπάθειες θα πάνε στο βρόντο.

Συμπέρασμα: Το βασικό πρόβλημα με τις παραπάνω μεθόδους αγώνα είναι ότι δεν παρέχουν στους αγωνιζόμενους τη δυνατότητα να ελέγχουν οι ίδιοι τη ζωή τους και να μπορέσουν επιτέλους να απαγκιστρωθούν απ’ το κράτος και το εκμεταλλευτικό σύστημα που αυτό επιβάλλει.

Πιστεύω ότι αυτό που κάνει την πλειοψηφία των ανθρώπων να υποτάσσεται στους εξουσιαστές και τις δυνάμεις ασφαλείας τους είναι το πανίσχυρο ένστικτο της αυτοσυντήρησης.

Ο μέσος άνθρωπος πολύ δύσκολα θα φτάσει στο σημείο να ξεστομίσει «ελευθερία ή θάνατος» και να το εννοεί πραγματικά. Το πιο πιθανό είναι να σκύψει ακόμα πιο πολύ το κεφάλι και απλά να ελπίζει σε καλύτερες μέρες – μια καθαρή ψευδαίσθηση δηλαδή γιατί εξαιτίας της υποταγής του οι καλύτερες μέρες δεν θα έρθουν ποτέ. Σχεδόν όλοι δέχονται το κράτος και τη μισθωτή εργασία ως αναγκαία κακά γιατί χωρίς αυτά δεν θα είχαν ούτε τη συνταξούλα τους ούτε τον μισθούλη τους χάρη στα οποία αγοράζουν την τροφή, το ρουχισμό, τη στέγη και τα φάρμακά τους.

Γι’ αυτό κάποια στιγμή όλες οι παραπάνω διαμαρτυρίες τελειώνουν όταν οι συμμετέχοντες σ’ αυτές έρχονται αντιμέτωποι με σοβαρά βιοποριστικά προβλήματα.

Οι απεργίες και οι καταλήψεις σταματούν όταν εξανεμιστεί το κομπόδεμα των εργατών που τις οργανώνουν. Και αφού αυτό το κομπόδεμα είναι ελάχιστο, είναι ζήτημα λίγων ημερών ή εβδομάδων να μείνουν ταπί και ψύχραιμοι αναγκαζόμενοι να επιστρέψουν πίσω στις δουλειές τους.

Σε αντίθεση με τα αφεντικά τους που έχουν λεφτά και για τα εγγόνια τους, δεν έχουν την πολυτέλεια να κάθονται άπραγοι για μήνες ή ακόμα και χρόνια.

Αν δεν έχεις τροφή και ένα δικό σου μέρος για να στεγάζεσαι θα πρέπει να βρεις τα απαιτούμενα χρήματα για να τα εξασφαλίσεις και αυτό μπορεί να γίνει μόνο μέσω της εργασίας – ειδικά στην περίπτωση που μένεις σε πόλη.

Το ζήτημα της αυτάρκειας σε βασικά αγαθά είναι το άλφα και το ωμέγα στην παρούσα κατάσταση και αν δεν το λύσουμε δε θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε στη δημιουργία μιας αναρχικής-κομμουνιστικής κοινωνίας.

Η πείνα τρομάζει τους πάντες και θολώνει τη λογική τους γι’ αυτό και αποτελεί το σημαντικότερο μέσο πίεσης που διαθέτει η εξουσία. Ποιος θα δεχόταν να είναι ραγιάς, να δουλεύει τουλάχιστον τη μισή μέρα κάτω απ’ τις διαταγές αλαζονικών αφεντικών που τον αντιμετωπίζουν σα σκουπίδι άμα μπορούσε να παράγει ο ίδιος την τροφή του ή να τη βρίσκει έτοιμη στο φυσικό περιβάλλον; Σκεφτείτε το λίγο. Αν ζούσατε στην εξοχή και μπορούσατε να καλλιεργείτε οι ίδιοι το φαΐ σας, να έχετε ζώα ή να πηγαίνετε για κυνήγι, ψάρεμα και να μαζεύετε όσα άγρια χόρτα και βότανα θέλετε δε θα ενδίδατε εύκολα στις πιέσεις των εκμεταλλευτών γιατί σε τελική ανάλυση δε θα απειλούνταν η ζωή σας απ’ την πείνα.

Οι βιομήχανοι-καπιταλιστές αντλούν τα θύματά τους κυρίως απ’ το εξαθλιωμένο προλεταριάτο των πόλεων που δεν έχει άλλη επιλογή πέρα απ’ την υποταγή στις ορέξεις τους.

Κάθε εξέγερση που πραγματοποιείται σε αστικό περιβάλλον είναι απ’ την αρχή καταδικασμένη γιατί η πόλη μπορεί να μετατραπεί απ’ τη μια στιγμή στην άλλη σε μια θανάσιμη παγίδα για τους κατοίκους της αν επιβληθεί στρατιωτικός νόμος και απαγορευτούν οι μετακινήσεις των ανθρώπων και ο ανεφοδιασμός σε βασικά αγαθά. Εφόσον οι εξουσιαστές και οι μισθοφόροι τους έχουν τον απόλυτο έλεγχο όλων των εισόδων-εξόδων της πόλης και των υδραγωγείων της, μπορούν όποτε το θελήσουν να στερήσουν απ’ όλους την πρόσβαση σε τροφή και νερό και να τους μαντρώσουν εντός των συνοικιών τους μέχρι να λιμοκτονήσουν και να εξαναγκαστούν σε υποταγή.

Η διαμαρτυρία κάτω από συνθήκες εγκλεισμού που σου αφαιρούν τη δυνατότητα να επιβιώσεις εκτός του κρατικού συστήματος θυμίζει τη διαμαρτυρία αιχμαλωτισμένων άγριων ζώων που αρνούνται να υπακούσουν στους εκπαιδευτές τους και τιμωρούνται με απόλυτη νηστεία.

Οι μόνες επιλογές που έχουν λοιπόν είναι η υποταγή ή ένας αργός θάνατος από πείνα αφού η επιστροφή στη ζούγκλα όπου έβρισκαν από μόνα τους την τροφή τους είναι πλέον αδύνατη.

Έτσι και οι εξεγερμένοι κάτοικοι των πόλεων θα βρεθούν σε αυτή τη θέση όπου είτε θα πρέπει να διαλέξουν την άνευ όρων υποταγή είτε το θάνατο γιατί όντας αποκομμένοι απ’ το φυσικό περιβάλλον μπορούν να εξασφαλίσουν τα αναγκαία μόνο με το χρήμα.

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση πιστεύω ότι μόνη λύση στο παραπάνω πρόβλημα είναι η αποκέντρωση και η δημιουργία μικρών κοινοτήτων στις οποίες θα μπορεί να επιτευχθεί η αυτάρκεια μέχρι ένα σημείο.

Όταν οι άνθρωποι θα μπορούν να σταθούν στα πόδια τους και να ελέγχουν οι ίδιοι τα μέσα για την επιβίωσή τους, τότε θα έχουν πολλά περιθώρια για επιτυχημένη αντισυστημική δράση αφού θα έχουν πάψει να έχουν ανάγκη το κράτος, τους καπιταλιστές και τα χρήματά τους και θα τους βλέπουν πλέον ξεκάθαρα ως παράσιτα. Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει λοιπόν να κινηθούμε από δω και πέρα.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 21/02/2012 στη διεύθυνση http://eleftheria111.wordpress.com ( Το blog δεν υπάρχει πλέον. )

Αναδημοσίευση από http://blackandredmatters.blogspot.com

A lesson in nationalism!

Have you ever wondered how and why nationalist ideas are so easily spread?

School is responsible to a great extent as it will be seen from the following story. This incident took place many years ago at a primary school in a provincial town.

A sixth grade teacher brought with him in a history lesson some pictures a friend of his had taken during a trip to Constantinople. Most of them depicted Hagia Sophia.

So without wasting time, the teacher started passing them from desk to desk, and after all the pupils had seen the pictures he burst into a nationalist – fascist rant.

The cause was a pupil’s question who wondered why the teacher had not joined his friend in his trip so as to admire the monuments of Constantinople from close.

Then the teacher replied to him: “I would really like to visit Constantinople but I can’t stand it. The mere thought that this place belonged to us in the past and now it belongs to others drives me crazy. Why should I go there? To see what? Some dirty-Turks desecrating the greatest monument of Christianity?

These people – forgive me for calling them people, only the god could turn them into human beings cause they are animals, just a bunch of dirty dogs – desecrate Hagia Sophia just by walking and breathing next to it.

Had I been there, I would have gone crazy. I would not have been able to hold myself and I would have strangled every person in my sight. Because that’s what they deserve! They are the most disgusting people in the whole world. All the other people have offered something to humanity but what about the Turks? What should we admire Turks for? For their barbarity and their lack of education?

The rebels that fought for Greek independence in 1821 knew better when they used the slogan “No Turk should remain in the Peloponnese. No Turk should remain in the whole world.”

They were absolutely right. As long as Turks exist, we will never be at peace. They will never be satisfied unless they reconquer us. And what are we doing? We are making fools of ourselves and think that all problems will be solved through dialogue and diplomacy. Bullshit!

What we need is an army to secure our borders because our country has become a place where everybody can come without any control.

Should the dirty-Turks invade us some time we would not even notice it. The whole area of Thrace if full of Muslims and Greek people have become an endangered species.

Who’s gonna stop an impending invasion? These traitors? Why do we tolerate these people in our country? We should have stricter laws saying: “Come here sir, you don’t believe in Jesus Christ? You don’t speak Greek? Then you have no business here! Hit the road! Greece belongs to the Greeks!”.

But no, we don’t want to be called racists, so we prefer being civilized assholes instead, supposedly European citizens! If one dares to speak about these things in a forthright manner everybody will attack him like a pack of hyenas ready to devour him. Nowadays one is afraid of saying ”I am a patriot”! The mob comes out screaming “He is a fascist!”. That’s crazy!

How can we make a progress as a country under these circumstances? Damn the disgraced politicians that rule us! All of them have been bought off. They are puppets in the hands of the Americans!

If we had a competent leader, we could become a superpower as we have been in the past. We would have Constantinople as the capital city of the Greek state. But no matter how long it takes, we will achieve this at some point in the future. Sooner or later, this land will be ours again. God is by our side! And then we will put an end to the nightmare of Turkey once and for all.

The best defense is the attack. Alexander the Great became so great because instead of waiting to be attacked by the Persians he attacked them first and destroyed them. This is what we should do.”

At that point, a pupil interrupted him asking: “But how is it possible to attack Turkey, sir? There is just a few of us! They will completely destroy us!”

Then the teacher replied to him as this: “My son, us the Greek people we have great potential as long as we believe in our nation. Greeks do not fight only with weapons but also with their soul that’s why they are invincible.

When the Greek revolution began in 1821, no foreigner believed that a handful of people would defeat the all-powerful Ottoman Empire, but this finally happened! Of course, proper preparation is also needed. We can’t take action while being unprepared.

At this point I would like to say a few words to the girls. You know how important it is for us to have a large population. The future of our homeland depends on you because we have become a country that consists mainly of old people. If each of you has two children, you will do no service to the country because this doesn’t increase the population. Real patriotic women have 3, 4, 5 kids, as many as they can. Personally, I am the father of multiple kids.

You have to be careful. Don’t let feminist crap lead you astray. There is nothing more sacred than homeland and motherhood. All these women who hate the institution of marriage and family are traitors. They want to divide us and wipe our race out.

Our enemies fill with pleasure when they see our numbers decreasing because they will be able to do to us whatever they want. And what about us? Are we going to do them this favor?

As far as it concerns all these disgraced anarchists, what can I say? They go and burn the flag of our country to show off. Nothing is sacred to them. So much blood has been spilt to liberate our country and these ignorant of history people reject our nation’s struggles as trash.

If Kolokotronis had known that we would end up like this, he would have never taken the trouble to free our land. Some guys out there need a sound thrashing! Don’t these hooligans have families to control them? If I ever learned that my son was involved in such vandalisms, I would either call the police to arrest him or I would get my shotgun to solve this problem once and for all. I would rather have a dead son than a hooligan living in my house!

I forgot to tell you that there is also a new trend. Some guys refuse to join the army! Who would believe it?

One flees the country moving abroad – supposedly for studies – and forgets to return back, the other bribes the recruiters in order to be exempt from military service or even get his army discharge papers without serving at all while others refuse to serve because of conscientious objection. The world is heading for disaster!

Justice should be really strict in these cases and punish such people severely, because if others follow their example then we are lost! Who’s going to serve in the army then? Nobody!

They say that they fight for peace, but they can’t convince me. It seems to me they are just lazy and cowards and nothing more. Surely they must be some of those mama’s boys that expect their mothers to cook their meals and wash their pants. If they joined the army, they would get homesick from the very start, they would suffer withdrawal syndrome away from their home and mom!”

At this point the nationalistic – fascist monologue of this particular teacher ended after enough poison had been spilt in the souls of children at a tender age. Children who were just starting to form their views concerning the society they lived in. The proverb “like teacher, like student” comes true especially if there is no possibility of a different view to be heard, something that is common in the closed microcosm of provincial areas. Under these circumstances, how can one avoid becoming a fascist?

The text was first published on 11/04/2011 at http://eleftheria111.wordpress.com

https://blackandredmatters.blogspot.com/2019/10/a-lesson-in-nationalism.html

Μήπως έχει έρθει η ώρα για μια σοβαρή καμπάνια ενάντια στη θρησκεία;

Η κατάσταση έχει πραγματικά ξεφύγει με τη ραγδαία άνοδο της δεξιάς και της ακροδεξιάς παγκοσμίως. Το μέλλον διαγράφεται πιο ζοφερό από ποτέ. Στον ελλαδικό χώρο έχουμε μια καθαρή κυριαρχία της δεξιάς αν και με όλα αυτά που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια ο κόσμος θα έπρεπε να έχει αγκαλιάσει τις αναρχικές / αντιεξουσιαστικές ιδέες.

Είναι φανερό ότι ο χώρος δεν τραβάει νέο κόσμο. Δεν εμπνέει σχεδόν κανέναν. Γιατί άραγε; Προσωπικά με βάση τις εμπειρίες μου έχω φτάσει στο συμπέρασμα ότι η θρησκεία ευθύνεται σε τεράστιο βαθμό για το μίσος του περισσότερου κόσμου απέναντι στον αναρχισμό και τους αγωνιστές του α / α χώρου.

Οι σύντροφοι / ισσες που ζουν στα μεγάλα αστικά κέντρα αδυνατούν να κατανοήσουν το πόσο μεγάλη επιρροή ασκεί η θρησκεία στην επαρχία. Όταν περνάς το χρόνο σου στα Εξάρχεια και στα διάφορα στέκια του χώρου συναναστρεφόμενος – η αποκλειστικά με άτομα που δηλώνουν άθεα ή άθρησκα τότε χάνεις την αίσθηση του τι ισχύει στα υπόλοιπα τμήματα της κοινωνίας. Δε βλέπεις την πλύση εγκεφάλου που υφίσταται ο απλός κόσμος από το παπαδαριό.

Έχω περάσει σχεδόν όλη μου τη ζωή στην επαρχία και γνωρίζω από πρώτο χέρι τι κατάσταση επικρατεί. Μιλάμε για σαπίλα! Η αξία σου ως άτομο μετριέται με βάση το πόσα χρήματα βγάζεις, τι περιουσία διαθέτεις, πόσο θρήσκος είσαι, αν είσαι παντρεμένος – η και πόσα παιδιά έχεις. Αν δε χωράς στο καλούπι του ευκατάστατου, θρήσκου οικογενειάρχη τότε απλά τη γάμησες!

Αν δε θεωρείσαι άτομο της εκκλησίας οι απόψεις σου και οι ιδέες σου απορρίπτονται χωρίς δεύτερη κουβέντα. Όσο καλά και να είναι αυτά που προτείνεις, όσο λογικά και να είναι τα επιχειρήματά σου δεν έχεις καμία τύχη αντιμέτωπος – η με τους θρησκόληπτους.

Για αυτούς ό,τι δεν εγκρίνει η εκκλησία κάνει τζιζ. Από τη στιγμή που οι αναρχικοί – ές δεν είναι θρήσκοι – ες δεν έχουν την παραμικρή απήχηση στο μέσο επαρχιώτη. Στα αυτιά αυτών των ατόμων τα λεγόμενα των αναρχικών ακούγονται σαν παραληρήματα δαιμονισμένων γιατί σύμφωνα με τα πιστεύω τους αν δεν είσαι με το θεό τότε είσαι με το σατανά.

Αδυνατούν να καταλάβουν ότι ένας / μια άθεος / η δεν πιστεύει ούτε σε θεϊκές ούτε σε δαιμονικές δυνάμεις. Για αυτούς αν δεν είσαι της εκκλησίας τότε απλά είσαι για τα μπάζα και εσύ ως άτομο και όλα όσα πρεσβεύεις.

Έχω σιχαθεί να ακούω δηλώσεις του τύπου: «Είμαι περήφανος – η δεξιός – ά γιατί η δεξιά είναι του Κυρίου!», «Οι αριστεροί είναι αντίχριστοι. Και όλα τα καλά του κόσμου να μου προσφέρανε ποτέ δε θα τους στήριζα. Δεν κάνω συμφωνία με το διάβολο!» , «Ο γιος μου / η κόρη μου θα παντρευτεί μια καλή κοπέλα / ένα καλό παιδί της εκκλησίας.» , «Φυσικά και ψηφίζω ΝΔ! Με ποιους θα ήμουν; Με τους αντίχριστους και τα φιλαράκια του Κουφοντίνα;» Είναι δυνατόν να περιμένει μετά ο αναρχικός χώρος υποστήριξη από κάτι τέτοιους; Αυτοί χαίρονται που είναι δούλοι και που θα παραμείνουν έτσι μέχρι να πεθάνουν!

Το χριστεπώνυμο ποίμνιο μπορεί να στηρίξει τα πιο βρωμερά και τρισάθλια άτομα, τις πιο εμετικές και απάνθρωπες ιδέες με μια μόνο προϋπόθεση: να προέρχονται από το χώρο της εκκλησίας. Αυτά που οι αναρχικοί – ές θεωρούν αυτονόητα, για τους ίδιους δεν είναι καθόλου αυτονόητα.

Πας να μιλήσεις για εξάλειψη των κοινωνικών και οικονομικών ανισοτήτων; Τους βρίσκεις απέναντι σου να λένε ότι ο θεός και μόνο ο θεός κανονίζει ποιος θα είναι πλούσιος και ποιος φτωχός και ότι εσύ δεν έχεις κανένα δικαίωμα να το αλλάξεις αυτό! Για αυτούς δεν υφίσταται εκμετάλλευση και αδικία. Επίσης σου λένε ότι η φτώχεια σε φέρνει πιο κοντά στο θεό και ότι είναι μια δοκιμασία για να φανεί αν αξίζεις μια θέση στον παράδεισο ή όχι.

Πας να μιλήσεις για οργάνωση της κοινωνίας με τρόπο που να επιτρέπει στον καθένα να απολαμβάνει τη ζωή του; Τότε γίνεται ξεκάθαρος ο μαζοχιστικός τρόπος σκέψης τους. Σου απαντούν ότι η ζωή δεν είναι για να τη χαίρεσαι αλλά για να περνάς διάφορες δοκιμασίες. Για εκείνους η ζωή πρέπει να είναι μια κοιλάδα πόνου και δακρύων όπου δοκιμάζεσαι και αν κρατήσεις την πίστη σου μέχρι τέλους μπορείς να ελπίζεις ότι θα ανταμειφτείς στη μετά θάνατον ζωή! Το να χαίρεσαι την επίγεια ζωή σου εδώ και τώρα είναι απλά απαράδεκτο!

Πας να μιλήσεις για καταπολέμηση του ρατσισμού και του εθνικισμού; Τότε θα σου πουν ότι οι ελληνορθόδοξοι είναι οι εκλεκτοί του θεού και όλοι οι υπόλοιποι είναι υπάνθρωποι! Γι’ αυτό είναι δικαίωμα τους να φέρονται στους πρόσφυγες / μετανάστες σα να είναι σκουπίδια. Γι’ αυτό είναι δικαίωμα τους να τους απελαύνουν / επαναπροωθούν, να τους κλείνουν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή να τους δολοφονούν. Από που κι ως που θα «μαγαρίζουν» οι αντίχριστοι τα «άγια» χώματα μας;

Πας να μιλήσεις για αντιμιλιταρισμό; Σε αυτή την περίπτωση οι αντιδράσεις τους χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η μια είναι της μοιρολατρίας, η άλλη του φιλοπόλεμου τυχοδιωκτισμού. Οι μεν χέζονται πάνω τους μη γίνει πόλεμος και προσεύχονται στο θεό να τους φυλάει από κάτι τέτοιο. Ούτε γι’ αστείο όμως δεν υποστηρίζουν τους αντιρρησίες συνείδησης ή τους αρνητές στράτευσης. Οι λόγοι ποικίλουν. Άλλοι φοβούνται μη θεωρηθούν αιρετικοί γιατί η αντίρρηση συνείδησης έχει ταυτιστεί με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά και άλλοι βλέπουν κάθε αντιπολεμικό αγώνα ως μάταιο γιατί θεωρούν πως αν είναι κάτι να γίνει τότε θα γίνει και κανένας δε μπορεί να αλλάξει τη βούληση του Κυρίου. Οι δε περιμένουν πως και πως να κάνουν ντου στην Τουρκία να πάρουν την Πόλη γιατί πιστεύουν ότι έχουν το θεό με το μέρος τους και τη νίκη στο τσεπάκι.

Κανένας από τους πιστούς δε θεωρεί το στρατό πρόβλημα παρότι αποτελεί μια δολοφονική μηχανή. Αυτό συμβαίνει γιατί η εκκλησία ευλογεί το στρατό και καθαγιάζει τη στρατιωτική θητεία.

Είναι αδύνατο να είσαι αντιμιλιταριστής και πιστός χριστιανός ορθόδοξος ταυτόχρονα. Όταν οι νεοσύλλεκτοι αναγκάζονται να δώσουν θρησκευτικό όρκο υπακοής στις διαταγές των ανωτέρων τους αυτό σημαίνει ότι κάθε ανυπακοή απέναντι στο στρατό είναι συνάμα και ανυπακοή απέναντι στο θεό.

Όταν υπάρχουν «άγιοι» προστάτες του στρατού πως είναι δυνατόν ένας πιστός να στραφεί στον αντιμιλιταρισμό; Πως μπορεί κάποιος πχ. να μισεί το πολεμικό ναυτικό αλλά να σέβεται και να τιμάει τον «άγιο» Νικόλαο που είναι ο προστάτης του; Πως μπορεί κάποιος να μισεί το στρατό αλλά να σέβεται και να τιμάει την Παναγία που τον προστατεύει; Πολύ απλά δε γίνεται!

Όταν ζητάς από κάποιον να στραφεί ενάντια στο στρατό τότε αυτομάτως του ζητάς να στραφεί ενάντια στη θρησκεία που καθαγιάζει το στρατό. Υπάρχει περίπτωση ένας πιστός να κάνει κάτι τέτοιο; Ποτέ! Στα μάτια του θα είσαι ένας αντίχριστος και θα σε σιχαίνεται όσο τίποτα άλλο.

Οι αναρχικές ιδέες δεν έχουν καμία ελπίδα να ριζώσουν αν δεν απαλλαγούμε πρώτα απ’ τη θρησκευτική πανούκλα. Οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή με το δηλητήριο της θρησκείας από πολύ μικρή ηλικία και όταν πια ενηλικιωθούν οι απόψεις τους έχουν παγιωθεί σε τέτοιο βαθμό που είναι εξαιρετικά δύσκολο να αναθεωρήσουν.

Είναι καιρός να ασχοληθούμε σοβαρά με αυτό το θέμα ως κίνημα. Είναι απολύτως αναγκαίο να οργανώσουμε μια σοβαρή και με διάρκεια καμπάνια ενάντια στη θρησκεία. Μέχρι πότε θα ανεχόμαστε τους ρασοφόρους να αποβλακώνουν και να φανατίζουν τη νέα γενιά; Μέχρι πότε θα ανεχόμαστε τους θρησκόληπτους ηλίθιους να κάνουν τα παιδιά σαν τα μούτρα τους και να καταστρέφουν κάθε ελπίδα για μια αξιοπρεπή ζωή σε μια ανθρώπινη κοινωνία;

Η θρησκευτική ανοησία πρέπει να τσακίζεται με το που εμφανίζεται προτού ριζώσει και αρχίσει να δίνει καρπούς. Όπου γίνεται θρησκευτική κατήχηση πρέπει να ακούγεται και ο αντίλογος μας. Από που κι ως που εμείς πρέπει να σωπαίνουμε μπροστά στα ψεύδη και τον παραλογισμό της θρησκείας; Όταν το μόνο που ακούγεται είναι ο μονόλογος των εξουσιαστών και των ρασοφόρων υπηρετών τους τότε είναι φυσικό κι επόμενο ο κόσμος να πιστεύει και να θεωρεί φυσιολογικά τα πιο παράλογα πράγματα. Πολύ καιρό τούς αφήσαμε το πεδίο ελεύθερο να αλωνίζουν και τα αποτελέσματα τα βλέπουμε τώρα!

Θυμίζει σε τίποτα η τωρινή κατάσταση της κοινωνίας και της νεολαίας ειδικότερα τη μεγαλειώδη εξέγερση που ακολούθησε τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου; Αντί να κάνουμε ένα βήμα μπροστά έχουμε κάνει πολλά βήματα προς τα πίσω!

Μόνο αν φυτέψουμε το σπόρο της αμφισβήτησης στα παιδιά μπορούμε να ελπίζουμε σε μια γενιά ενηλίκων με κριτική σκέψη που θα στείλει το υπάρχον σύστημα στα τσακίδια!

https://blackandredmatters.blogspot.com/2019/07/blog-post_10.html

Οι στρατιώτες και οι πολεμοκάπηλοι είναι καριόληδες: ένα ξέσπασμα

Είστε η μπότα που μας πατάει στο πρόσωπο αδιάκοπα. Είστε το όπλο που τρομοκρατεί τον κόσμο εξαναγκάζοντας τον σε υποταγή. Είστε οι κουράδες που φοράτε καμουφλάζ παντού μέσα στην πόλη και με κάνετε να πιστεύω ότι είστε παλιάτσοι.

Είστε χειρότεροι από τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Αυτός τουλάχιστον έχει ένα λόγο. Αλλά εσείς το μόνο που κάνετε είναι να σκοτώνετε για τα αφεντικά σας. Η άρχουσα τάξη δεκάρα δε δίνει για την ασφάλεια μου ή την ασφάλεια σας ή την ευημερία του καθένα αλλά παρόλα αυτά εσείς υποκλίνεστε σ’ αυτούς και τους υπακούτε σαν σκυλάκια που είστε και γλείφετε τις μπότες τους. Συνεχίστε να κάνετε πλουσιότερους τους πλουτοκράτες τα αφεντικά σας, καριόληδες.

Χριστιανοί, Εβραίοι, Ισλαμιστές, σκοτώνετε για τους ασήμαντους θεούς σας και για τη χώρα σας. Αθεϊστές, σκοτώνετε απλά για τη χώρα σας πράγμα που σας κάνει μόνο πιο ποταπούς και υποκριτές. Όποια κι αν είναι η θρησκεία σας είστε πόρνες και ντροπιάζετε την ίδια σας την ανθρώπινη ιδιότητα. Οι θεοί πάντα απολάμβαναν να σφάζουν ανθρώπους ώστε να φουσκώνουν από υπερηφάνεια ή να σβήνουν την οργή τους και εσείς δεν είστε καλύτεροι από τους θεούς που επινοήσατε. Το μόνο που κάνετε είναι να σκοτώνετε από θυμό ή υπερηφάνεια. Είστε όλοι άρρωστοι.

Οποιοσδήποτε συμμετέχει σε πόλεμο, με οποιαδήποτε ιδιότητα, είναι προδότης της εργατικής τάξης και της ανθρωπιάς. Οποιοσδήποτε πληρώνει για τον πόλεμο μέσω των φόρων του είναι, στην καλύτερη περίπτωση, δειλός.

Κανένας δε θα’ πρεπε να είναι υπέρ του πολέμου. Αν θες πόλεμο τότε είσαι παράφρονας. Γιατί γυρνάτε εδώ κι εκεί λες και είστε φυσιολογικοί; Τι στα κομμάτια νομίζετε πως είστε; Κανένα είδος μπαμπουίνων που ουρλιάζει σε μια άλλη φυλή μπαμπουίνων; Εκεί κατάντησε ο πολιτισμός; Οι φυσιολογικοί άνθρωποι ΔΕ θέλουν να σκοτώσουν άλλους ανθρώπους! Αυτό θα έπρεπε να είναι προφανές σε οποιονδήποτε δεν είναι τρελάρας! Μη μου πασάρετε τις γαμημένες σκατο-ιδεολογίες σας. Δεν έχετε προσωπική άποψη για το θέμα;

Αν πρόκειται να μου πείτε ότι ειλικρινά υποστηρίζετε τον πόλεμο, οποιονδήποτε πόλεμο, τότε δηλώνω ότι είστε τελείως τρελοί. Οι άνθρωποι έχουν διαφθαρεί τόσο από την κατήχηση του κράτους που δε μπορούν ούτε να καταλάβουν το «Ου φονεύσεις» πια. Ζούμε σε έναν διαλυμένο κόσμο.

Πέστε στα γόνατά σας ψωλορουφηχτές! Βάζετε τα χείλη σας γύρω απ’ την ψωλή του κράτους καταπίνοντας κάθε γαμημένη σταγόνα προπαγάνδας που βγάζει και μετά δηλώνετε τον παράφορο έρωτα σας για την ψωλή που βίασε τα χείλη σας. Αφήνετε εκείνη την ψωλή να σας βιάσει στον κώλο αφαιρώντας σας την ελευθερία σας και τα χρήματά σας και παρόλα αυτά, καθώς δαγκώνετε το μαξιλάρι, εγκωμιάζετε το βιαστή που σας σημαδεύει για όλη σας τη ζωή, γλείφετε το πέος του μέχρι να καθαρίσει και ξεπλένετε τις πληγές σας έτσι ώστε να μη μπορεί κανείς να δει πόσο χαμηλά πέσατε.

Και μετά έρχεστε με τα μούτρα σας λερωμένα από τα χύσια και μας ουρλιάζετε: «ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΠΟΣΟ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΕΙΜΑΙ! ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΟΥ! ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ ΤΟ ΣΤΡΑΤΟ ΜΟΥ!»

Οι αναρχικοί μπορεί να είμαστε αντιπαθείς αλλά τουλάχιστον έχουμε μια ρημάδα αξιοπρέπεια.

https://francoistremblay.wordpress.com/2008/06/18/soldiers-and-warmongers-are-cunts-a-rant/

Ο Αντιναταλισμός ως επανάσταση / Antinatalism as revolution

Γιατί να κάνουνε παιδιά οι προλετάριοι αν τους τα παίρνουν οι καπιταλιστές για να τα σκοτώσουν στη δουλειά ως εργάτες και οι μιλιταριστές για να τα σκοτώσουν και κυριολεκτικά ως στρατιώτες;

Ο Αντιναταλισμός είναι μια φιλοσοφία με ιστορία αιώνων που εναντιώνεται στη γέννηση νέων βρεφών στην ανθρώπινη κοινωνία για ηθικοφιλοσοφικούς λόγους.
Οι αντιναταλιστές θεωρούν πως η ύπαρξη στη ζωή αναγκαστικά θα κάνει έναν άνθρωπο να ζήσει αρνητικές εμπειρίες, και χρησιμοποιούν δύο φιλοσοφικές θέσεις για να υποστηρίξουν την θέση πως η γέννηση νέων ανθρώπων είναι κάτι κακό:

1. Η φιλοσοφία του Ηδονισμού που λέει πως σκοπός της ζωής είναι η ηδονή, δηλαδή η ευτυχία.

2. Την θέση πως αφού ο σκοπός της ζωής είναι η ευτυχία, δεν πρέπει να κάνουμε τους συνανθρώπους μας δυστυχισμένους.

Έχοντας υπ’όψιν τις παραπάνω θέσεις, και ξέροντας πως η ύπαρξη στη ζωή αναγκαστικά φέρνει σε επαφή τον άνθρωπο με εμπειρίες που δεν είναι ευχάριστες, οι αντιναταλιστές λένε πως δεν πρέπει να αναπαραγόμαστε γιατί έτσι αναγκάζουμε τα παιδιά μας να ζήσουν αρνητικές εμπειρίες.
Σε αυτή την ανάλυση, που έχει σκοπιά αναρχοκομμουνιστική, θα προσπαθήσουμε εν συντομία να αναπτύξουμε την θέση πως ο προλετάριος έχει μια ηθική ευθύνη να αποφύγει την αναπαραγωγή, για δύο λόγους: πρώτον επειδή έτσι τα παιδιά του θα βασανιστούν μέσα στο καπιταλισμό, και δεύτερον επειδή έτσι δημιουργεί νέους εργάτες για τους καπιταλιστές και νέους στρατιώτες για τους μιλιταριστές. Σκοπός μας είναι να δοκιμάσουμε να απαντήσουμε στο ερώτημα: βοηθά ο αντιναταλισμός την επανάσταση; Είναι δηλαδή μια επαναστατική φιλοσοφία;
Ξεκινάμε με το αξίωμα πως η τέλεια και πιο ηδονική κοινωνία είναι η αναρχοκομμουνιστική, δηλαδή μια κοινωνία που είναι σύμφωνη με τις γενικές τοποθετήσεις του Κροπότκιν.
Εφόσον η σημερινή κοινωνία δεν είναι αναρχοκομμουνιστική, ο προλετάριος ζει μια ζωή γεμάτη αρνητικές εμπειρίες: έχει χρέη, πεινά, φυλακίζεται, πολεμά τους πολέμους των ισχυρών.
Όταν ο προλετάριος αναπαράγεται, τα παιδιά του κατά πάσα πιθανότητα θα γίνουν κι αυτά προλετάριοι και θα έχουν τις ίδιες αρνητικές εμπειρίες με τους γονείς τους. Άρα με την πράξη της αναπαραγωγής ο προλετάριος αναγκάζει τα παιδιά του να ζήσουν μια ζωή δίχως ηδονή και γεμάτη άσχημες καταστάσεις. Αυτό όμως, με βάση τις θέσεις του αντιναταλισμού, είναι κάτι ανήθικο. Δεν είναι σωστό να αναγκάζουμε άλλους ανθρώπους να αισθάνονται δυστυχία.
Επίσης, ο προλετάριος εφόσον είναι συνειδητός επαναστάτης έχει μια ηθική υποχρέωση να μην βοηθά το υπάρχον καπιταλιστικό σύστημα να αυτοσυντηρείται. Η ύπαρξη νέων προλετάριων βοηθά την αυτοσυντήρηση του καπιταλισμού, καθώς αυτοί γίνονται νέοι καταναλωτές, νέοι εργάτες, και νέοι στρατιώτες. Άρα η γέννηση παιδιών από προλετάριους είναι μια πράξη που βοηθά τον καπιταλισμό.
Σύμφωνα με τις παραπάνω θέσεις λοιπόν, ο προλετάριος δεν πρέπει να κάνει παιδιά, γιατί έτσι τα αναγκάζει να ζήσουν μια δύστυχη ζωή και επίσης ταυτόχρονα τα παραδίδει στο έλεος των καπιταλιστών για να τα χρησιμοποιήσουν για την περαιτέρω διατήρηση του άδικου συστήματός τους (ο καπιταλισμός δεν θα μπορούσε να υπάρχει αν δεν υπήρχαν αρκετοί προλετάριοι).
Άρα δώσαμε έτσι μια πιθανή απάντηση στο ερώτημα για την επαναστατικότητα του αντιναταλισμού υποστηρίζοντας πως ο αντιναταλισμός είναι επαναστατική φιλοσοφία, επειδή στερεί στην καπιταλιστική μηχανή νέους προλετάριους, και άρα μια πιθανή εναντίωση του προλετάριου απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα είναι και η άρνηση γέννησης νέων προλετάριων.

Antinatalism as revolution

Why should we, the proletarians, have children if they are taken by the capitalists to be killed metaphorically in work and by the militarists to be killed in reality as soldiers?

Antinatalism (http://en.wikipedia.org/wiki/Antinatalism) is a philosophy with a centuries long history that is against the birth of new fetuses in the human society for ethical and philosophical reasons.
Antinatalists believe that the existence in life will necessarily cause a person to live negative experiences, and use two philosophical positions to support the idea that the birth of new humans is a bad thing:

1.The philosophy of Hedonism (http://en.wikipedia.org/wiki/Hedonism) that says that the meaning of life is happiness.

2.The position that since the meaning of life is happiness, we shall not make other people unhappy.

Having in mind the above positions, and knowing that the existence in life necessarily causes a person to live experiences that are not satisfactory, antinatalists say that we ought to avoid procreation because by procreating we force our children to live negative experiences.

In this analysis, which has an anarchocommunist viewpoint, we will try to laconically express the position that the proletarian (http://en.wikipedia.org/wiki/Proletariat) has an ethical responsibility to avoid procreation, for two reasons: firstly, because by procreating the children will be tortured in capitalism, and secondly because in that way new workers are created for the capitalists as well as and new soldiers for the militarists.

Our aim is to attempt to answer the question: does antinatalism help the revolution? Is it, in essence, a revolutionary philosophy?

We begin with the axiom that the perfect and most satisfactory society is that built upon the ideals of anarchocommunism (http://en.wikipedia.org/wiki/Anarchist_communism), a society
that is in agreement with the basic propositions of Kropotkin. (http://en.wikipedia.org/wiki/Kropotkin)

Since our society today is not anarchocommunist, the proletarian lives a life full of negative experiences: debt, hunger, imprisonment, and fighting the wars of the elite.

When the proletarian procreates, their children will almost certainly will become proletarians themselves and will have the same negative experiences as their parents.

Therefore with the act of procreation the proletarian forces their children to live a life without satisfaction and full of sorrow.

This, however, based on the positions of antinatalism, is something unethical. It is not right to force others to feel sadness.

Moreover, the proletarian if they are a conscious revolutionary has an ethical obligation to not assist the current capitalist system to preserve itself.

The existence of new proletarians helps the self-preservation of capitalism, since they become new consumers, new workers, and new soldiers. In short, the birth of new children by proletarians is an act that further promotes capitalism.

In accordance with the above positions, therefore, the proletarian should not create new children, because in that way they force them to live a life in sadness and at the same time they surrender the children to the capitalists who are known to have no mercy and will use them for the continuing preservation of their unjust system (capitalism could not exist without a lot of proletarians).

Therefore we provided a possible answer to the question about the revolutionary properties of antinatalism, supporting the view that antinatalism is a revolutionary philosophy because it refuses to supply new proletarians to the capitalist machine, and we see that a possible act of resistance by the proletariat against the capitalist barbarism is the refusal to bring new proletarians in life.

Addendum:

It is not against the antinatalist philosophy to adopt children that already exist.

If we accept that unborn fetuses can feel suffering and pain, which is a source of unhappiness, then it would be difficult to accept abortion from an antinatalist perpective, since antinatalism is built upon the view that we should not force others to feel unhappiness. Contraception would probably be a great solution for sexually active antinatalists.

We do not claim that we have a complete or correct answer to the issue of the desirability of child-bearing by proletarians. We simply provide an answer to this issue from a viewpoint that mixes antinatalism with anarchocommunism (but is also compatible with the broad manifestations of class struggle).

Anonymous

https://athens.indymedia.org/post/999931/

Don’t become a professional killer! Turn your back on military schools and mercenary army!

The mass media of stupefaction have been making coordinated attempts to create a warlike climate for a long time. TV and web channels, “informative” websites and newspapers compete one another in scaremongerism and nationalist bullshit talk.

The various parrots of status quo supporting journalism do their best to appear more patriotic than the others while most pieces of news presented on a daily basis have to do with Greek – Turkish relationships, Cyprus, the establishment of the exclusive economic zones in the Mediterranean sea, the Macedonia name issue and the Albanian expansionist ideas. Warmongery is on the rise. Even lifestyle TV shows promote militarism openly. It seems khaki sells good!

Asshole journalists work theirs asses off interviewing retired or in service military officers, giving the floor to various war loving fools ( of course these guys say the things they say without running any risk because they will not send their children to fight in case of war and if something goes wrong they will be the first ones to leave the country ) and rushing to the borders going from military post to military post, visiting rocky islets, frigates and air bases for reportage.

They fell so low that in order to prepare a reportage concerning the everyday lives of pilots serving in the air force and their families they interviewed a woman that was later proved to be a pilot’s wife only in her imagination!

( Reporters of Greek Star channel were responsible for this disgrace. The woman they interviewed claimed she was the wife of a pilot serving in the Greek air force and started talking about how she and her little child spent every single day worrying about her husband’s fate since he was involved in air combats with Turkish air-crafts on a daily basis. A few days after the video had been presented on the news, the truth was revealed. That woman far from being a pilot’s wife was single and childless! It was really an outrageous case of fake news designed to promote militarism. )

Such journalists / reporters really deserve their salaries! It’s obvious their bosses pay them very well so that they brainwash people. Because brainwashing is necessary in order to make us – the common people – view an upcoming war as a desirable thing and prepare ourselves to kill and die defending the interests of our local oligarchs which are called “national interests”.

As if we could have common interests with these predators whose greed has ruined everything. Predators that after having committed their crimes dare to present themselves as saviors who will bring the much desired economic development and save us “the useless people” from disaster.

Every day we are bombarded with news concerning the plans and the pursuits of the members of ruling class as if we were their business partners. As if we were going to share with them the profits made by the extraction of oil and natural gas.

They want to convince us to spend more and more money on military equipment so that the bosses of the war industry get richer and also themselves since they will be getting their bonuses.

It’s not a coincidence that new threats and menaces to “national security” are constantly being invented in order to justify all these military expenses.

However, there are things much worse than being forced to financially support the preparations of war. One of them is supporting the criminal institution of army with your physical presence inside it.

Unfortunately, Greece is one of the countries where the disgrace called “mandatory military service” still exists. The fact that mandatory military service is still existent clearly shows that the majority of people have swallowed the nationalists’ lies and embrace militarism. If there wasn’t a general acceptance of army or at least some tolerance to it by the majority then who would serve in it?

Those who really detest army find a way to avoid doing their military service. Some pretend to be physically or mentally ill in order to exempt themselves from military service, some move abroad and others stay in Greece changing their address so that they can’t be traced by the authorities.

Total army objection is the ultimate taboo of Greek society at present. There isn’t even a public discussion on this issue. An overtly homosexual person annoys the members of society much less than a total army objector.

It’s much easier to organize and find support for a gay pride parade than for an anti-militarist event or a campaign for the abolition of mandatory military service. Because in the second case the protesters will have to face not only the fascist thugs but also the average man who will start saying that if we are left without army the Turks will attack us and blah blah blah.

Being against the army makes you look like an alien in the eyes of Greek society. And this disapproval of anti-militarist ideals is not restricted only to elder people or guys with conservative beliefs. You may start a discussion with young people who share progressive ideas but when the discussion touches the army issue suddenly you come to a dead end.

The belief that army is necessary because “we live in Greece and the world is not an angelic place so as to achieve world peace” seems to be widespread in the society we live in. Almost everyone seems to agree that army and military service are necessary evils.

There are lots of cases in which protestations have been organized and thousands of people have marched through the streets for trivial or even silly matters. However, a serious and massive event / protestation march against mandatory military service has never been organized in Greece. Even though this is a critical matter. It’s really a matter of life and death.

Thousands of country-obsessed / antiquity-obsessed people and religious freaks were able to gather in Athens and Salonica dragging their kids along behind them in order to participate in the rallies concerning the Macedonia name issue.

Why can’t all these people gather in order to protest against the militarization of society that could lead them and their children to becoming meat for bombs?

Thousands of football fans may smash everything in their sight and clash with the cops for hours because the prices of football match tickets have gone up or because their favorite team was punished.

Thousands of students may occupy their university schools and protest just because they didn’t have their free university books delivered to them in time while thousands of high school students may occupy their schools just for the fun of it and protest over the shape of the cheese pies sold at the school canteen in order to lose a few lesson hours!

Why can’t all these guys organize a round of serious and long lasting protestations that will be overtly against the army and demand at least the abolition of mandatory military service?

Don’t high schoolers and university students worry about the “warm” embrace of army that awaits them after graduation intending to turn them into “real men”? ( In reality, it will turn them into submissive assholes but the “real men” can’ t even tolerate hearing this since they feel so proud of themselves – what the fuck? – because they served in the army and became puppets in the hands of the militarists during their service.)

Unfortunately, most young men accept their fate. Apart from the penal consequences draft evasion entails there is also much pressure by one’s family or social environment that considers refusing to serve in the army completely outrageous. As a result, only a few men dare to go against the militarists and refuse to join the army.

However, if one side of the coin is a mass of unwilling conscripts who tolerate the army crap out of fear only while holding on until they get their army discharge papers the other side is the people who opt for a career in the armed forces. I am referring to professional military officers that graduate from military schools and mercenaries.

Especially during the last few years the situation has gone too far with such “professions” being heavily advertised. Maybe it has to do with the fact that fascists and neonazi thugs – lots of which have proved to be members of military and police bodies – have been running wild.

Several organizations and grouplets that generate extreme nationalist / racist / warlike discourses have been mushrooming. They attack leftists, communists, anarchists and immigrants.

Of course this is not a coincidence. Far right organizations are promoted and financially supported by powerful capitalists – oligarchs that use them to terrorize those who dream of a world based upon the values of freedom, equality and solidarity.

Right wing extremists are in essence the accomplices and the dogs of big bosses that will do everything to preserve a society full of injustice where cannibalism and cruelty reign.

Right wing extremists often present themselves as active or indignant citizens while other times they hide behind supposed cultural societies so as to cover themselves and act unimpeded.

The main characteristic of all these guys is their deep respect for the military and their worship of it. After all it’s impossible to be a fascist / nationalist without being a militarist at the same time.

Army is the right wing extremists’ ultimate fetish because it’s the mechanism by which they can make their dreams come true ( dreams that are actually a nightmare for everyone who wants to be a good person and not a bastard ).

It’s the mechanism that destroys every positive trait a human being may have such as : love for freedom, dignity, respect for fellow humans, social sensitivity, solidarity, compassion, critical thinking, avoidance of violence and oppressive behaviours as much as possible.

The “values” that army promotes to replace the ones above are : lack of freedom, submission and blind obedience, disrespect towards humans and complete humiliation of people, social cannibalism, cruelty and barbarity, the crushing and extermination of the weak ones, fanaticism and bigotry, the worship of violence, death and destruction. ( People are brainwashed in order to embrace these “values” because no person in his / her right mind would ever adopt them.)

These militarist “values” are evident in the most obvious way when we look at the “work” produced by armies from all over the world. “Work” that consists of destruction, plundering, coups d’ êtat, dictatorships, torture, rapes and killings.

Here we can see the consequences of militarist “values” in practice. Admire them!

eng4

The contribution of army to the prosperity of society is great indeed! And most of all necessary! What would become of us if we lacked barbarians? How could we survive without being under the rule of some professional oppressors, torturers and killers that are sustained by us and paid from our tax money?

It’s really outrageous hearing military officers / mercenaries saying that their “profession” is a service to society. And in addition seeing all the status quo supporting journalists ( journalists that have been sold out to those in power ) calling the paid killers heroes and protectors of people. We are talking about the complete inversion of reality!

Since when is destroying the lives of millions of people – so that the oligarchs get richer and the war industry sells its products – a service to society, you damned bastards? This is not a service to society but felony!

Since when are those who bombard cities and villages indiscriminately, burning them to the ground, heroes and protectors of people? Since when are those who attack non-combatants ( even inside schools and hospitals ), leaving behind them thousands of injured, amputated and dead people, heroes and protectors of people?

Is there anything heroic in trapping people inside war zones where if one doesn’t lose his / her life because of the warfare he / she will face hunger, thirst and infectious diseases?

Is there anything heroic in preventing people from leaving their war torn countries or punishing them for doing so with shootings and land mines at the land borders, drownings at the sea borders and imprisonment of survivors in concentration camps?

What is really “nice” is that despite all these facts, militarists make people believe black is white and persuade enough young men to pursue admission to military schools or become mercenaries.

However, this is the outcome of many years of intensive propaganda. Indoctrination and introduction to militarist “values” start from a very young age through history lessons ( what is actually taught is a distorted version of history that serves the interests of those in power ), nationalist narratives and events like national days and parades, “educational” trips to military bases and groups of militaries visiting schools in order to present the career in the armed forces as something attractive that will surely save you from unemployment and solve your survival problems.

At this point, I should mention that parents and educators are responsible to a great extent for this situation because instead of resisting the propagation of nationalism and militarism they fanaticize children even more leading them to disaster. Such an example we can see in the picture below:

This little boy is marching dressed in khaki while holding a toy rifle trying to imitate the real soldiers. This way he is familiarizing himself with the concept of army so as to accept it as something natural and even seek to become part of it in the future.

But the worst thing in this case is not the existence of disgraced people who had the “bright” idea to send the boy to the parade dressed like that but the fact that the spectators got enthusiastic at this sight and responded by applauding and cheering.

Obviously, they saw a future fighter for “the rights of our nation and race” in the face of the little boy. They saw a future killer of Turks that will not hesitate at all to fight and sacrifice himself to materialize the Greek expansionist ideas.

After that, there were lots of encouraging comments posted on social media. People were talking about bravery, manliness, patriotism and boosting of national consciousness. Unfortunately, it seems there are still lots of dumbheads who hold views that date back to ancient Sparta times.

Who would believe that millenniums later and after thousands of wars and massacres there would be so many people who think that a man’s destination in life is to become a warrior and die in battle? That’s really a disgrace!

It’s really alarming that people with such disgusting views and aspirations raise children. What kind of future and what quality of life can you expect in a society that considers war to be a glorious thing and peace a disgrace?

Those who go into ecstasy over seeing child – soldiers and dream of battles and expansionist wars had better wake up. It’s about time they started using their brains before it’s too late. Because if someday they experience war from close they will not like it at all!

This is the fate that awaits children at wartime. Can you endure seeing the following pictures?

eng57

Did any of you envy the fates of these children? Could you imagine your kids or those of your friends and relatives in their shoes? Would you like them to end up like that? If not, then what measures do you take to prevent this from happening?

Would you be proud of yourselves if your offsprings – that became military officers / mercenaries because of your encouragement – were responsible for the atrocities depicted in the above pictures? If not, then what measures do you take to prevent this from happening?

Do you teach the new generation the value of peace? Do you talk about the real nature of war and its horrors? Do you resist the several nationalist / racist discourses? Do you fight for the abolition of all armies? Do you promote the solidarity of people? Do you support conscientious objection and total army objection? Well, you should!

But instead of doing all the things above you poison young people’s minds with ideas that lead to certain disaster. You take little children to military parades and bases so that they admire some killers in uniform and see weapons / war equipment from close. Weapons and military equipment that may be used against common people like you somewhere abroad or even against you at home in case of insurrection or civil war.

You let militarists run wild. You bully conscientious objectors and total army objectors severely. You force every young man to join the army and encourage those who have the skills required for admission to military schools to apply for a position there.

I wonder, are you split personalities or just simply ignorant of what is going on? How can you support militarism through your actions while at the same time being scared that if something goes wrong, you will have to pay the price along with your own people? Seeing things like that makes you realize that common sense is gone.

Lots of parents and educators persist in propagating nationalist lies and racial hatred doing their best to prevent kids from developing critical thinking. Under no circumstances would they want thinking and cultivated children. That’s why they strive for a school and an educational system that will be producing narrow minded semi – ignorant subjects who will hate every person that happened to be born in a place different from theirs and will identify with the local predators – their bosses – just because they have the same nationality.

After all, they openly admit to this stating that according to them the aim of school is above all to promote national consciousness and create proud Greek – orthodox patriots. In other words, it doesn’t matter if you graduate from school being a complete fool provided that you are a proud Greek – orthodox patriot because that’s what your bosses really need. How could they exploit a thinking person who is nobody’s fool and would never sacrifice his / her life for their dirty interests?

Such parents and educators do rulers a great service since they eliminate every view / idea that is considered heretical and silence every voice that dares to question the status quo. This way, a new generation of castrated, servile people is produced. These people are condemned to a miserable existence and may become meat for bombs if this serves the interests of their bosses.

Those who incite wars speak to the young people who are going to lose their lives or their body integrity in case of an armed conflict referring to values and ideals when in reality the only thing that leads to armed conflicts is the lust for more riches and power. That’s the real cause of every war that has occurred in the history of humanity.

All the other things said such as: eternal hatred, clash of civilizations, racial superiority, religious conflicts, threats of terrorism are just lousy excuses offered by those who try to excuse what cannot be excused in order to persuade people to be sent like lambs to the slaughter once again.

Militarists along with country – obsessed people even try to present the slaughter as something nice praising the sacrifice for one’s “country”, talking about glory, magnificence and “heroic” death on the battlefield.

Admire the “glory” and “magnificence” of war. As it is in reality and not as described in militarists’ tales. Do you envy it?

eng81

eng82

eng83

eng84

eng85

eng86

eng87

TWO DEAD IRAQIS SHOT BY US ARMY ARE SEEN IN THE SOUTH OF NAJAF

eng89

eng90

eng91

Airstrike on rebel-held city of Douma

eng93

Men stand near dead bodies, after what rescue workers described as a suspected gas attack in the town of Khan Sheikhoun in rebel-held Idlib

eng95

eng96

eng97

eng98

Of course the guys that incite wars never sacrifice themselves! Their lives are precious. The members of “high society” neither get trapped inside war zones nor fight battles. The casualties of war – whether we are talking about soldiers or civilians – always belong to the lower social classes.

In essence, poor people coming from different countries kill each other to make their bosses richer and this is called patriotism!

Those of you who are interested in becoming professional soldiers / militaries because you think it’s a great honour to belong to the ranks of army so that you serve your “country” and its values you had better reconsider it.

What honour and what values are we talking about when armies clash to settle the disputes among the various groups of oligarchs? Is this different from what happens in the underworld where mafia bosses send their gangs to fight their rivals so as to get the lion’s share of the profits of illegal economy?

In essence, professional militaries are no more than legal thugs / gangsters. They differ from the illegal ones only because of some external characteristics.

The military acts in public while mafia secretly. The military keeps camps, bases and arsenals while mafia safe places and hideouts. Militaries wear uniforms and go to parades while gangsters have no uniforms and hide. Militaries get decorated for their deeds and become objects of admiration while gangsters face prosecution and general outcry. Militaries speak openly about their occupation while gangsters lie. Militaries claim that they offer a service to society while gangsters know from the beginning that they are doing dirty jobs. Militaries talk about patriotism, values and ideals while gangsters admit that only money matters to them.

But it’s these differences in external characteristics that mislead people making them abhor gangsters and consider them to be bastards while at the same time they adore militaries and consider them to be heroes.

They cannot understand that in reality professional militaries and gangsters do exactly the same things. Both of them destroy, plunder, oppress, torture, rape and kill obeying orders so as to protect their bosses’ privileges. Both of them help their bosses make profits and the bosses feed their devoted dogs with a few bones in return for their services so that they gladly continue their criminal activities.

And if somebody asks me how I can lump a military career and a career in organized crime together, then I will answer him / her that in both cases some people make a career and earn money by destroying other people’s lives. Whether you like it or not that’s the truth.

What makes you believe that the things armies do are better and more ethical than those that mafias do? Maybe the brainwashing you underwent during childhood?

If committing arsons and bomb attacks to intimidate or punish those who don’t act the way your gang wants is criminal then why is it legal if you belong to the military to bombard and burn cities and villages leaving thousands of victims behind because people didn’t give in to your demands?

If breaking into other people’s homes and torturing or killing those who live inside in order to rob them of their valuables is something evil and unethical then why is it good and ethical to invade foreign countries killing and enslaving their inhabitants in order to take their lands and natural resources?

If being a paid killer who murders people for whom there is a contract on their lives is something unacceptable then why is it acceptable to kill following your superiors’ orders if you are a mercenary?

Realize it! There is no honor in being part of the criminal institution of army. There are no values inside it apart from money. Is it worth being a bastard just to get a fixed salary? When you serve a mechanism that doesn’t respect human life then you underestimate yourself and make your own life worthless.

In the army environment you can find the most rotten kind of people society has ever produced concentrated to the greatest extent. Powermads, war lovers, mentally deranged, sadists and hot-blooded brainless people find a safe haven inside army. A warm nest where they can express their abnormal desires freely and actualize them every time they take part in military interventions.

The army – and even more the mercenary army – attracts criminals and subhumans as it gives them the chance to destroy, torture, rape and kill with impunity and on top of that getting rewarded for their deeds. Would you like to spend your life in such a sick environment along with such people?

eng99

eng100

Lots of people want to join the army influenced by various war games they play on their PCs ( this phenomenon is particularly widespread in the U.S.A ) as well as militarist websites / magazines.

Those that belong to this category don’t see war as it is in reality. They see it as a game that gives them an adrenaline rush and as a job more interesting than any other. They like playing war, seeing themselves as heroes, like an all-powerful Rambo that crushes his enemies in his passage and is always a winner. They live in their own world lost in the virtual reality of video games. They worship guns and military life as they imagine it. They get excited when they see pictures of weapons and watch videos showing demonstrations and trials of military equipment.

eng101

eng102

eng103

eng104

eng105

Usually these people are weak in their daily lives. They are whipping boys that let everyone trample their dignity so when they find somebody who is weaker than them they give him hell. Guns give them confidence, make them feel powerful and that’s the reason why they want to own guns and use them.

These people who suffer from complexes feel like gods when they hold guns in their hands because this way they obtain absolute power over their fellow men. At gunpoint, they can force the others to succumb to their demands. They can decide who will live and who will die. So a military career is really attractive to them.

Those who belong to this category are truly pathetic. They try to feel strong and proud of themselves by abusing and humiliating the others. They spend their whole lives being submissive and slaves and they hate those who fight for freedom because they remind them of what they should do but do not dare to do.

Because real power lies in resistance to authority and not in obedience. Because you can be proud and dignified only when you are the master of yourself and control your own life far from shepherds who want you to be one more sheep in their flock.

So if you want to become a military officer because your superiors treat you as a whipping boy and you think you will take your revenge this way then you are seriously mistaken.

Wherever you go you will still be a whipping boy. The only difference will be that some guys inferior to you will be under your rule. You will be a victimizer and a victim at the same time . Does this satisfy you?

Why don’ t you direct your anger at those who oppress and humiliate you making your life miserable? Only when you manage to get rid of your exploiters you will be really strong and free and will regain your lost dignity. And this is not going to happen by serving your bosses in the army like a good dog.

Others are fascinated by the overall image of army in parades and shows. They admire the fancy uniforms of officers. They envy the honors and privileges these officers enjoy. So they want themselves to become part of it.

Unfortunately, they are completely ignorant of the true nature of military life. They cannot imagine the horrors of a real armed conflict and the fate that awaits them if they are forced to take part in it.

We see members of military bodies acting tough at peacetime, being the greatest posers and showing off during parades and demos in order to show people what tough guys they are and how ready to fight.

eng106

 

eng107

eng108

eng109

Of course they play it safe. But what will all these lousy military officers – who have never experienced a real battle – do if they are ordered to commit atrocities that one cannot fathom? What will they do if they face life threatening situations? Will they start massively resigning from their positions or deserting?

Have they ever thought about it or do they think they will always be spending their time relaxing inside a camp or a recruiting office far from the warzones? Wouldn’t it be better not to be involved in such a situation in the first place?

Even if you are completely callous and corrupt, capable of committing atrocities without remorse in order to make money think that if you opt for a career in the armed forces you are very likely to become a victim yourself at some point in the future. And then you will have a taste of your own medicine!

eng110

eng111

DEAD IRAQI SOLDIERS LAY BESIDE A DESTROYED BUS ON A HIGHWAY NEAR BAGHDAD

If you see other people as moving targets and meat for bombs then have in mind that your bosses see you the same way. They don’t care about what may happen to you as long as they do their businesses and fill their pockets with money. They won’t give a shit if you return home inside a coffin wrapped in a flag, amputated or in a wheelchair, mentally ill for the rest of your life.

No matter how much money you can make out of doing such a dirty job, it will be of no value if you lose your life, your physical integrity, your mental health and your humanity!

Here you can see what happened to various people who made the mistake of choosing a military career.

eng113

eng114

eng115

eng116

eng117

eng118

eng119

eng120

eng121

eng122

eng123

eng124

eng125

eng126

eng127

eng128

eng129

And remember: Real war is not a game!

If you lose, you can’t restart . You don’t have many lives but only one.

Is it worth sacrificing yourself to make some filthy rich drones who live in extreme luxury and are on permanent holidays even richer?

It is worth becoming a bastard to defend the interests of those who consider you and your fellow men to be disposable?

It is worth experiencing the horrors of dirty wars so that the oligarchs who profit from them continue to enjoy their lives at the expense of suckers?

If not, then turn your back on military schools and mercenary army. Don’t become an accomplice to the crimes of sovereignty.

Only when we get rid of every army there will be an end to the exploitation of man by man and we will be able to live peacefully in accordance with the principles of liberty, equality, solidarity and dignity.

SHIT TO MILITARY SCHOOLS!

UNEMPLOYED? MAYBE!

DISGRACED MERCENARIES? NEVER!

The text was originally posted on 30/05/2018 under the title “Μη γίνεσαι επαγγελματίας δολοφόνος. Γύρνα την πλάτη στις στρατιωτικές σχολές και το μισθοφορικό στρατό!” Μη γίνεσαι επαγγελματίας δολοφόνος! Γύρνα την πλάτη στις στρατιωτικές σχολές και το μισθοφορικό στρατό!Λήψη

at http://eleftheria111.wordpress.com ( The address is no longer valid as the original Black and Red Matters blog has been deleted. You can find some of its older posts ( all in Greek though ) here http://blackandredmatters.blogspot.com

Μη γίνεις μπάτσος, μήτε ασφαλίτης, μη δηλώσεις αστυνομικές σχολές!

Ανοιχτή επιστολή στα παιδιά που μεγάλωσα και τώρα έδωσαν πανελλήνιες εξετάσεις

Γνώρισα και μεγάλωσα περισσότερα από χίλια παιδιά στα 30 χρόνια που δούλεψα στους παιδικούς σταθμούς. Είδα παιδιά που ήταν υπέροχα μικρά, να είναι μεγαλώνοντας απέναντί μας στις διαδηλώσεις οπλισμένα σαν αστακοί και θύμωσα. Είδα παιδιά να είναι απεργοί, διαδηλωτές και τα καμάρωσα.

Είδα ασφαλίτη, πατέρα παιδιών που μεγάλωνα, να παριστάνει στη πορεία τον διαδηλωτή. Δεν πρόλαβα να πλησιάσω και εξαφανίστηκε, πήγε στους άλλους που δεν τον ήξεραν.

Ξέρω ότι στο σχολείο, στη γειτονιά, στο φροντιστήριο, ιδιαίτερα στις λαϊκές γειτονιές, σας παρουσιάζουν τις αστυνομικές σχολές σαν πανάκεια.

Το κράτος για να δελεάσει και να προσελκύσει κόσμο, έχει τις σχολές χωρίς έξοδα διαμονής, τροφής και βιβλίων για την οικογένεια, με αμοιβή ακόμη και για τη διάρκεια των «σπουδών».

Από την άλλη προβάλλουν την πάταξη του εγκλήματος σαν αντικείμενο δουλειάς, γιατί ποντάρουν στην ευαισθησία σου. Προσπαθούν να διαμορφώσουν, από την ηλικία των 15-16 χρόνων, παιδιά που θα έχουν «όνειρο» να γίνουν αστυνομικοί.

Τι παίρνει το κράτος όμως για αντάλλαγμα;

Παίρνει παιδιά και τα μεταμορφώνει σε αδίστακτους αστυνομικούς. Τους κάνει Ματατζήδες που χτυπούν με σιδερογροθιές στο κεφάλι αυτούς που σηκώνουν κεφάλι, τους κάνει ασφαλίτες που χώνονται μεταμορφωμένοι, συνήθως με ατημέλητο ντύσιμο και μακριά μαλλιά, να παρακολουθούν αγωνιστές που δίνουν τον αγώνα για την ζωή, τους παραμορφώνει σε υπάνθρωπους που δεν λογαριάζουν τίποτε.

Τους κάνει εκτελεστές της κρατικής τρομοκρατίας και τους αποκαλεί αντιτρομοκρατική. Η εφαρμογή της βαρβαρότητας στο λαό είναι η δουλειά τους. Η καταστολή είναι η δουλειά τους.

Τους βλέπετε στις συγκεντρώσεις να σέρνουν αγωνιστές, να χτυπούν κλωτσιές, να σπρώχνουν με τις ασπίδες τους, να ανοίγουν κεφάλια με τα γκλομπς, να ρίχνουν χημικά στο πρόσωπο, να προστατεύουν πρόσωπα του υπόκοσμου, ή κατ’ εξακολούθηση εγκληματίες, να προστατεύουν κατηγορούμενους τύπου Παπαγεωργόπουλου ή χρυσής αυγής ακόμη και από τις κάμερες, να τους επιτρέπουν να σκεπάζουν τις χειροπέδες για να μη διασυρθούν, αλλά, να τραβούν από τα ρούχα ή από τα μαλλιά απεργούς και διαδηλωτές, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τις αγωνίστριες καθαρίστριες. Τους βλέπουμε να καμουφλάρουν τους δολοφόνους της ΧΑ και να χτυπούν απεργούς.

Γιατί το κράτος φροντίζει για την διασφάλιση των συμφερόντων μιας μικρής, πολύ μικρής μειοψηφίας που κρατάει το πλούτο στα χέρια της.

Στην διασφάλιση αυτών των συμφερόντων εχθροί είναι όσοι αγωνίζονται για καλύτερο μεροκάματο, για το δικαίωμα στη δουλειά… και απέναντί τους χρειάζεται το σώμα καταστολής.

Θα μου πείτε δουλειά είναι και αυτή

Από πότε το να κυνηγάς ανθρώπους που αγωνίζονται, να ρίχνεις χημικά μέσα σε σπίτια με μωρά, να ανοίγεις κεφάλια, να σπας πόδια, να συλλαμβάνεις αγωνιστές είναι δουλειά;

Γιατί να χαραμίσεις τα νιάτα σου, την αξιοπρέπειά σου, την εντιμότητά σου, για να υπηρετήσεις και να εφαρμόσεις τις εντολές μιας δολοφονικής πολιτικής;

Πως το να εναντιωθείς ακόμη και στους γονείς σου όταν απεργούν, το να ρίχνεις πλαστικές σφαίρες με στόχο αυτούς που αγωνίζονται για τη ζωή, να ποδοπατάς με τις σιδερένιες σόλες ανθρώπους, καλυμμένος πίσω από τα κράνη σου και τις ασπίδες σου, είναι δουλειά;

Σε ποια δουλειά σε εξευτελίζουν τόσο σαν άνθρωπο για να καταφέρουν να σε ποτίσουν με μίσος για όποιον παλεύει για την αξιοπρέπειά του, για να ξεχάσεις τι πάει να πει άνθρωπος με αξιοπρέπεια;

Για αυτό σε ντύνουν έτσι, μέσα στα σίδερα, με σιδερογροθιές στα χέρια, σίδερα στις σόλες, σίδερα στη κνήμη, ασπίδα, κράνος, προσωπίδα, φυσούνα με δολοφονικά χημικά. Γιατί θα πρέπει να εγκληματείς κάθε μέρα.

Θαμπώνεσαι από την δύναμη της εξουσίας

Ποια εξουσία; Δεν έχεις καμιά απολύτως εξουσία. Δεν αποφασίζεις εσύ για τίποτε, είσαι ένα εκτελεστικό όργανο, που έχει ήδη αλλοιωθεί (αλλιώς δεν σε κρατάνε ούτε στη σχολή), που σιγά σιγά ανακαλύπτεις ότι ούτε οι παλιοί σου φίλοι σε θέλουν στη παρέα, ούτε οι συγγενείς.

Η μόνη εξουσία που πιθανόν έχεις είναι να εξοστρακίζεται η σφαίρα από το όπλο σου και να πηγαίνει καρφί στην καρδιά 15χρονου παιδιού.

Ή να είσαι περιπολία στη γειτονιά του Παύλου του Φύσσα και να μην παρεμβαίνεις, παρά μόνο, μετά την δολοφονία του από τους δολοφόνους της Χρυσής Αυγής.

Να ξέρεις

Το κράτος δεν νοιάστηκε εσένα και δίνει μόνο στις σχολές αστυνομίας δωρεάν σπουδές. Κάνει την δουλειά μιας χούφτας εκμεταλλευτών και σε θέλει για τη βρώμικη δουλειά. Και αυτό που σου δίνει, είναι ελάχιστο μπροστά σ’ αυτά που σου παίρνει.

Εσύ που έχεις αξιοπρέπεια, που έχεις όνειρα για έναν καλύτερο κόσμο, που θέλεις να ζήσεις μέσα στους ανθρώπους και με τους ανθρώπους, που θες να ξυπνάς το πρωί και να λες ΚΑΛΗΜΕΡΑ στον εαυτό σου, μην ενδώσεις στις προκλήσεις, μην δηλώσεις τις σχολές αστυνομίας, μη γίνεις ο μπάτσος, ο ασφαλίτης, το όργανο της πολιτικής που δολοφονεί.

Διάλεξε μια σχολή για να μορφωθείς, να εξελιχτείς σαν όλους τους άλλους συνομηλίκους σου, να παλέψεις για τα όνειρά σου, όχι να τα κάψεις. Γιατί εκεί σίγουρα θα τα κάψεις.

Τασούλα

Αντίσταση στις γειτονιές! http://antigeitonies3.blogspot.com